Ece'nin Güncesi

GEZİLESİ YERLER

2011-09-03T08:09:00.001+01:00

Yaz gelip de tatil moduna girmemek olur mu? Gerek internet de gezindiğim sayfalarda, gerekse aldığım gezi dergilerinde gidilesi, görülesi yerlerin listesi kabardıkça, maddi olarak bununla başa çıkmak için ya merkez bankasını soymak gerektiği ya da çok zengin bir amcanın vefatı ile bir mirasa konmak gerektiğinin ne kadar elzem olduğunu fark ediyorum. Yine de şimdiye kadar gezip görebildiğim ülkelerin anıları ruhumu idare etti. Fakat gelecek sene illa ki bununla yetinmeyip bir yerlere kaçmak gerek. Ya da noele yakın Londra’yı yaşamak gerek. Işıl ışıl.

Seyahat listemi yapmaya yeni başladım. Ne de olsa hayal kurmak bedava.

Alaçatı

Gidenlerin Türkiye’deki Fransız sahil kasabası olarak nitelendirdiği Alaçatı Çeşme’de. Arnavut kaldırımlı taş sokaklarını, yel değirmenlerini, iki katlı taş evlerini merak ediyorum. Kumru yemeyi, sakız muhallebesini tatmayı istiyorum. Dar sokaklarında sıra sıra inci gibi dizilmiş cafe ve barlarında, Ege akşamlarının tadını çıkarmak istiyorum.

Meraklısı için : alacati-rehberi.com

Bozcaada

M.Ö ikibin yıllarına dayanan geçmişi ile, Truva savaşında en önemli limanlardan birine ev sahipliği yapmış olan Bozcaada’nın festivalleri, rüzgar gülleri, Çanakkale’den adaya gelirken sizi karşılayan heybetli kalesi, Rum ve Türk mahalleleri, Göztepe’nin (Adanın en yüksek tepesi) nefes kesen manzarası, gelincik şurubu, deniz ürünleri kulağa oldukça cazip geliyor. Şarap fabrikaları, Ayazma Manastırı ve daha neler neler. Gitmek lazım.

Meraklısı için : www.bozcaadarehberi.com

Monaco

Ceneviz kolonisi olarak kurulmuş olan Monaco, Vatikan’dan sonra ikinci en küçük devlet. Benim için cazipliği ise, çocukluğumun prensesi Grace Kelly’nin vatanı olması. Siyah beyaz filmlerinde izlediğim kadının, Hollywood’dan Monaco’ya, kraliyet ailesine uzanan hayatı bir trajedi ile sonlanmış olsa da, onun nefes aldığı, yürüdüğü caddelerde yürümek istiyorum. II.Dünya savaşı sırasında bir çok Monaco vatandaşının yahudi toplama kamplarına gönderilmesinin anısına açılmış olan müzeleri görmek istiyorum. Monaco, meraklıları için Avrupa’nın Las Vegas’ı olsa da, tarihi sınırlarından çok daha büyük olan bir ülke.

Meraklısı için : www.visitmonaco.com

Liste uzayıp gider. Şimdilik bu kadar diyelim. Yine kaldığımız yerden devam edeceğiz. İyi pazarlar.

BAŞUCU NOTLARI

2011-09-03T08:05:00.003+01:00

Beni tanıyanlar bilir. Okuduğum kitabı eğer beğendiysem mutlaka o kitabı dostlarla paylaşır onlara da tavsiye ederim. Aynı heyecana, mutluluğa ya da aynı derse ortak olmaları için. Hele bir de kitabı en az benim kadar beğendilerse değmeyin keyfime. Son yıllarda, okuduklarımdan aldığım notlardan oluşan defterlerin sayısı iyice artmaya başladı. Bu notları yeniden okuduğumda, son derece bilge birinin hayat dersine katılmış gibi hissederim kendimi. Bu derslerin yararını mutlaka görmüşümdür. Başucu notlarının ilki olan bu yazımda sizinle bazılarını paylaşmaya başlıyorum. Zaman zaman ‘Başucu notları’ na kaldığımız yerden devam edeceğiz.

PAULO COELHO – SİMYACI

Bir şeyi gerçekten istersen, onu gerçekleştirmen için bütün evren işbirliği yapar.

Bir şeye karar vermek başlangıçtan başka bir şey değildir. İnsan bir şeye karar verdiği zaman, karar verdiği sırada hiç öngörmediği, düşünde bile aklına gelmeyen bir yöne doğru, şiddetli bir akıntıya kapılıp gidiyordu.

Yüreğini dinlemek zorundasın; çünkü onu susturmayı hiçbir zaman başaramazsın. Hatta onu dinlemiyormuş gibi yapsan da o gene oradadır, göğsündedir; hayat ve dünya hakkında ne düşündüğünü sana tekrarlamayı sürdürecektir. Hiç kimse kendi yüreğinden kaçamaz. Bu nedenle en iyisi onun söylediklerini dinlemek. Böylece, kendisinden beklemediğin bir darbe indirmeyecektir kesinlikle sana.

JOHN STEINBECK – FARELER VE İNSANLAR

Burada birinin geceleyin oturup kitap okuduğunu veya düşündüğünü göz önüne getir. Bazen arpacı kumrusu gibi düşünür; ama düşündüğü doğru mudur, değil mi, söyleyecek bir can bulunmaz yanında. Bir şey görecek olsa, gerçek mi, değil mi, bilemez. Yanında oturan birine dönüp sen de görüyor musun bunu, diye soramaz. Hiçbir şeyden emin olamaz. Bir ölçü yoktur elinde. Burada neler gördüm ben. Sarhoş da değildim. Uykuda mıydım, bilmiyorum. Yanımda biri olsaydı, rüyanda görmüşsün sen onu, derdi, ben de artık düşünmezdim. Ama şimdi bilemiyorum.

OSCAR WILDE - DORIAN GRAY’IN PORTRESI

İnsanoğlu bedeniyle ya da kafasıyla başkalarından ayrıldı mı, uğursuzluk peşini bırakmaz.

Sıradan kadınlar insanın düş gücünü hiç etkilemez. Yaşadıkları zaman sınırları içinde kalırlar. Hiçbir ışık başka biçime sokmaz onları. Şapkaları gibi kafalarının içini de görürsün. Nerede istersen bulursun onları. Gizemden, anlaşılmazlıktan yoksundurlar. Sabahleyin parkta atla gezerler, öğleden sonra da çay toplantılarında çene çalarlar. Gülümseyişleri modaya göre, davranışları modaya göredir. Tabak gibi ortadadırlar.

DEMIR LADY

2011-08-04T03:29:00.003+01:00

Demir Lady lakabı ile anılnan İngiliz siyasetçi, eski başbakan Margaret Thatcher’in biyografisini anlatan ‘IRON LADY’ isimli film, 2012 Ocak ayında gösterime girecek. Bu filmin benim için önemi ise Margaret Tharcher’e beyaz perdede can verecek olan kişinin Meryl Streep’in olması. Filmin fragmanını büyük bir heyecanla izlediğimde, makyaj yardımı da olsa, Merly Streep’in eski başbakana ne kadar benzediğini görmek beni çok şaşırttı. Daha evvel fark etmemiştim.

Hepimizin yıldızları vardır. Benimkilerin başında Meryl Streep geliyor. Büründüğü karakteri, yanıbaşımızda hissettiren, oyunculuk yeteneğini sıfatlandırmak için kelimelerin kifayetsiz kaldığı Meryl Streep.

Hayatıma girişi 1978 yılında Oscar kazandığı ve başrollerini Dustin Hoffman ile paylaştığı ‘Kramer Kramer’e karşı’ filmi ile olmuştur. O zaman çocuk aklımla filmdeki mesajı pek kavrayamamış olsam da, bu bakışlarında hüzün olan, sade ve duru güzellikten ne kadar etkilendiğimi hatırlıyorum. Ardından ‘Sophie’nin seçimi’ filmi ile Oscar kazanan Meryl Streep, bir annenin yaşadığı dramı o denli başarı ile gözler önüne sermişti ki, filmdeki karakter Sophie’nin acısı, hala bir yara gibi yüreğimin derinliklerinde saklı durur. Akademi ödüllerine en çok aday gösterilen kadın oyuncu rekorunu elinde tutan Meryl Streep, 82. Akademi Ödülleri (Oscar töreni) gecesinde tıpkı Alec Baldwin’in söylediği gibi, her sene aday gösterildiği için aslında her sene Oscar ödülünü evine götürmüş gibi hissediyor olmalı. Yaşamı boyunca bir çok ödülü kucaklayan aktris, Altın Küre Ödülü’nü en çok kazanan aktris ünvanını da elinde tutuyor.

Mamma Mia müzikalinin, beyaz perde versiyonunda yer alması ile ilgili olarak kendisine ‘ Bu tür bir filmde Meryl Streep’in rol almış olmasının bir çok kişiyi çok şaşırttığını ve bu kararı nasıl aldığını soran muhabire şu cevabı veriyor ‘Ergenlik savaşları yaşadığım çocuklarımı hem utandırmak hem de şaşırtmak istedim’ derken kahkahalar atıyor. Mamma Mia oyununu, Londra’da sahnede izlerken, o muhteşem görselliğe rağmen gözlerim kalabalıkta hep onu aramıştı. İşte bu onun gücü.

Mamma Mia müzikalini sahnede ve beyaz perdede yönetmiş olan Phyllida Llloyd, Iron Lady filminde de yine yönetmen koltuğunda. Phyllida Llloyd gelmiş geçmiş en büyük gişe başarısı göstermiş olan bir İngiliz yapımı filmin yönetmeni olması ile ününe ün katmış durumda. Sözün kısası Meryl Streep filmlerini kaçırmayın derim. İlgilenenler için sanatçının web adresi www.simplystreep.com.

KIRMIZI KARAVAN

2011-07-05T07:04:00.001+01:00

Küçükken hayali bir karavanım vardı. Onu ya görmek istediğim ülkelere gitmek için, ya da kızılderililerden kaçmak için kullanırdım. Son derece konforluydu. Tıpkı küçük bir ev gibi. Yola çıkmadan önce yolculuk için uzun bir hazırlık yapardım. Küçük plastik bir yemek masası ( ne de olsa yemek yemek için mola verecektim) , plastik çay takımım, kızılderilerden ya da yabani hayvanlardan korunmak için plastik tabancam, annemin tüm söylenmelerine rağmen bulabildiğim her çeşit örtü ve battaniye. Örtü ve battaniyeler, kimi zaman çadır görevi görür, kimi zaman ise hava şartlarından dolayı karavanda mahsur kaldığım gecelerde beni ve yolcularımı ısıtma görevini üstlenirlerdi. Mutlaka bir fener. Gece kaybolmamız halinde, yolumuzu aydınlatacaktı. Karavanımla gittiğim ülkelerde yeni insanlar tanırdım. Onlardan yeni şeyler öğrenir, ben de onlara okula öğrendiğim şarkılarla, bir kaç İngilizce kelimeyi öğretirdim.

Sonra büyüdüm.

Karavanımın yerini aile arabamız aldı.

Korunma ihtiyacı duyacağım diyarlardan hep uzak durdum.

Çay takımımı, piknik seti ile değiştirdim.

Yolcularım ailem ve en iyi dostlarım oldu.

Sonra hayalini kurduğum diyarlara gitmeye başladık bir bir.

Çocukken ismi olmayıp, büyüdüğümde varolduklarını öğrendiğim ülkelere.

Hayallerim bir bir gerçeğe dönüşmeye başladı.

Uzun seyahatlerin birinde Alman bir çifte İngilizce yerine, bir kaç kelime Türkçe öğrettim. Onlar da bana Almanca.

Bir başka seyahatte, İspanyol bir aşçıdan Paella’nın nasıl pişirileceğini.

Bilmediğim tatlardan zevk almayı öğrendim.

Gezdikçe, gördükçe, yaşadığım yerin sınırları dahilinde değil, kendimin dünyaya ait olduğumu kavradım.

Bavulumda biriktirdiğim onca hatıra benimle her yere geldi.

Kendi beynimde sınırsız yaşadım.

Özgürleştim.

Yaşanmışlıklarımızın ortak paydalarda kesiştiği diğer insanlarla paylaşırken çoğaldım.

Birbirimizden farklı olmanın bizi ne kadar zengin kıldığını öğrendim.

Kimseyi ötekileştirmedim, bilakis herkesi gökkuşağımın renklerine kattım.

Ve şimdi geriye dönüp baktığımda, hayalperest olmanın ne kadar harika olduğunu bir kez daha anlıyorum.

İmkansızlıklar ülkesinin kapılarının zorlansa da açılabileceğini, aslında hepimizin derinliklerinde bir yerlerde, o kapıyı açacak cesaretin olduğunu biliyorum.

3 GUCLU KADIN

2011-06-09T19:09:00.004+01:00

Gectiğimiz hafta hayatımdaki 3 kadından cok önemli dersler aldığımı düşünüyorum. Bu bazen bir tek cümlenin içine gizlenmiş bir hayat sırrı idi, bazense yaşanmışlıkların paylaşımındaki bir heyecan. Birazdan okuyacaklarınızı, kelimesi kelimesine söylememiş olsalar da, benim çıkardığım dersler bunlar.

Hatun kişilerden bir tanesi henüz 23 yaşında.... Cıvıl cıvıl. Yaşamın tüm heyecanları küçücük yüreğine hapsolmuş. Başarılı olmak adına çok çalışıyor. Genç yaşına rağmen, ayakları yere sağlam basan, ne istediğini bilen biri. Onunla geçirdiğimiz yarım saate bir önceki haftanın yaşanmışlıklarını sığdırdık. Bir ara bana şöyle dedi

‘ Biliyor musun , hayallerinden asla vazgeçmemeli insan. Bazen hayat çok acımasız oluyor ve gerçekten şansa ihtiyacım olduğunu hissediyorum. Ama bu dönemlerde geçtiğim yolları hatırlayıp, aslında ne kadar şanslı olduğumu anlıyorum. Galiba görebilmekte gizli bir takım şeyler. Yeni iş yerimde çok çalışıp başarılı olmak istiyorum. Başarılı olmak istiyorum çünkü hayatımdaki seçimlerim için verdiğim emeklerin boşa gitmemesi gerektiğine inanıyorum.’

Söylediklerinden ders aldığım diğer hatun ise 45 yaşında. Başarılı bir iş hayatı var, alımlı, bakımlı ve zeki. ‘İnsan durup da geriye baktığı zaman, yaşanmışlıklardan ötürü hayat ile ilgili öğrenecek bir şey kalmadı yanılgısına kapılıyor zaman zaman, oysa ne kadar yanlış düşünüyoruz. Sanırım önemli olan bakış açımızı iyileştirebilecek kişilerle karşılaşıp, öğrenmeye kaldığımız yerden devam etmekte. Ve tıpkı Paulo Coelho’nun kitabında söylediği gibi “ Hayat asla durmayan bir tren.” ’

29 yaşında bir hukukçu. ‘Ben bir bütün olarak yasamak isteyen bir kadınım, birileri giderken benim parçamı alıp yerine kendi parçasını bırakamaz çünkü bu bana acı verir... Ve biliyorum ki ben çok önemliyin ve değerliyim.’

Çerçevenin dışına taşıp onların hepsini aynı odaya koydum hayal dünyamda. Yaşanmışlıkları farklı, beklentileri farklı üç ayrı kadın. Ortak paydaları ise ne istediklerini biliyor olmaları. Hayatın anlamını çözmek için yaşanmışlıklarını sürekli analiz yapan kişiler. Sorguları sadece hayata karşı değil. Aynı zamanda kendilerine karşı. İki elleri ile yapımışlar hayatın yakasına. Acılardan kaçarak değil, onları yaşatıp tüketerek kurtulmuşlar. Yanıp kül olmuşlar, fakat küllerinden yeniden doğmuşlar. Tıpkı birer Anka Kuşu gibi.

BLOG SAVASLARI

2011-05-28T06:58:00.002+01:00

Savas bittiginden beri bloguma giremedim.
Giremedigim icin de yazamiyordum tabii ki.
Bugun tekrar deneyince iste buradayim.
Kaybolmak yok artik...

2011-03-23T20:20:00.004Z

KİMLİK BUNALIMIMI KAYBETTİM. HÜKÜMSÜZDÜR!

Whitney Houston’un şu ünlü şarkısını bilirsiniz. “ I’m every woman” , hani şu her türlü kimliğe büründüğünü iddia ettiği şarkısı. ‘Ben her kadınım’ tabı Turkce’ye çevirdiğimizde sırıtıyor ama olsun. Whitney Bacı kendini bu konuda tek zannede dursun, biz sokaktaki kadınların gün içerisinde kaç tane kimliğe büründüğüne gelin beraber bakalım. Günün sonunda nasıl oluyor da, meydana gelen kimlik kargaşasından ötürü, bir bunalıma sürüklenmiyoruz inanılmaz bir olay.

1. Organizator kadın – Sabah kalk, çocukları okul için hazırla, eşini işe postala, arada yapabildiğin kadar ev işini tamamla, herkese hatırlatmalarını yap. ‘Harclığın var mı?’, ‘Cüzdanını aldın mı!’, ‘Bankaya uğrayıp, faturayı yatırmayı unutma’ gibi. Ama aksam sen eve geldıgınde süt almayı unut, ev ahalisi dudak büksün.
2. Anaç Kadın – Bebişin için elinden gelenin en iyisini yap. Örnek insan ol, iyi anne ol, iyi öğretmen ol.
3. Aşçı Kadın – Herkesin zevkine göre ayrı ayrı yemek pişir. ‘Yeter ki ailem mutlu olsun!’ “ Kızım üst kattan bana ütüyü getirir misin?” Cevap “ Uffff anneeee !”
4. Barbie Kadın – Her ne kadar biz kadınlar arada sırada “ Vallahi şekerim ben kendim için süslenip püsleniyorum” yalanını sallasak da, aslında çoğu zaman ya hayatımızdaki erkek için, ya da hayatımızda olmasını istediğimiz erkek için süslenip püsleniyoruz.

5. Rambo Kadın – Acıya dayanıklı ! Ağda, epilasyon, kaş alma ne olursa olsun asla gık demez.
6. Sırdaş kadın / Dedikoducu kadın – En yakın dostlarının sırlarını bilir. Sadakat derecesine göre, sırlar ya mezara gider, ya da 10 dakika geçmeden pazara Hemen tanıdığı herkese canlı yayın. Ama gerçek şu ki birazcık dedikoduyu kim sevmez ki.
7. Aşık Kadın – İki çeşittir. Kişiye aşık olanlar bunu hafif atlatırlar ama aşka aşık olanlar, işte onlar yandılar.
8. Çalışan Kadın – Hem çocuk yapar hem kariyer
9. Evlat Kadın – Anneye babaya ne kadar kızsa da , her ne kadar onlara artık büyüdüğünü ispat edemese de, bunun için savaşmaktan vazgeçmez. Ama evin prensesi olarak kalmayı için için de çok sever.

10. Hamarat Kadın – Ne kadar yorulsa da asla itiraf etmez, hastalıktan yataklara düşse de, etrafı tertiplemekten, temizlik yapmaktan asla ama asla vazgeçmez.
11. Eş kadın – Dinler, öğretir, kızar ama çok sever. Genelde öğrenme işini eşine bırakır.

12. Sevgili kadın – Çoğu zaman paranoyaktır. ‘Aramadı, gecikti, neden aramadı? Nerede kaldı? Benden bıktı. Benden bıktı mı?’ sorularıyla günü kendine zindan eder, sevgiliyi görünce çok azı isyan eder

Bu liste uzar gider. Bir de erkek bakış açısıyla özetleyecek olursak.

YAVAN ÜTOPYA
Bakımsız kadınların
Büyük yürekleri
Güzel kadınların
Derin gözleri olur

Dalarsın geceden içlerine
Kahkahaları ruhuna dantel olur

Ömrün ortasına gelsen de
Ulaşılır olmalarının yavanlığı
Dillere destan olur

Güzel kadın zor olur
Hele zekiyse
Bela olur
Yine de kadınsızlık bana
Ölüm olur

BAHAR BAŞINA VURSUN İNŞALLAH

2011-03-20T08:06:00.001Z

Vursun ki aşk kıvılcımları yürekleri sarsın.
Vursun ki havaların ısınmasıyla şööööyyyllleeeee açılalım saçılalım.
Tek derdimiz yaza kadar kilo vermek olsun.
Gardropları da yenilemek lazım tabii. Ne de olsa kilolar gidecek!
Tatil planlarını masalara yayalım.
Okulların bir an önce kapanması için gün sayalım.
Yaz gelsin varsın! Biz kırkbeş derecede yayılalım.
Çiçeklerle, böceklerle baharı karşılayalım.
Sarı sarı papatyalar toplayalım sevgiliye.
Yol kenarında yalnız kalmasınlar diye.
Bahar geldi birinci cemre havaya, ikinci cemre toprağa , üçüncü cemre kafanıza düssün. Ya da herhangi biri farketmez.
Çıkaralım sakladığımız mavi boncukları sandıklardan.
Önümüze gelene dağıtalım.
İki günde bir aşık olalım.
Sonra acaba ‘Aşık mıyım?’ diye kendimizi ve çevremizdeki herkesi bayalım.
Başımızda kavak yelleri essin.
Yüreklerimize bahar dalları serilsin.
Her maceranın sonunda ‘Olsun! Zaten ben bunları anı olsun diye yaşadım’ diyebilelim.
Aşk kadını olup, aşk adamlarını bulalım.
Aşk adamları olup, aşk kadınlarını bulalım.
Henüz yüzü olmayan, sesi olmayan aşıklarımız için hazırlanalım.
İkinci baharlar için yürekleri aralayalım.
Şair olup yazalım, şiir olup okunalım.
Sürsün zevk-i sefa.
Sorumsuzca, şımarıkca.
Boşverin! Nasıl olsa gelir aklımız başımıza.
Kışa daha çok var nasıl olsa.

Beni bu güzel havalar mahvetti,
Böyle havada istifa ettim
Evkaftaki memuriyetimden.
Tütüne böyle havada alıştım,
Böyle havada aşık oldum;
Eve ekmekle tuz götürmeyi
Böyle havalarda unuttum;
Şiir yazma hastalığım
Hep böyle havalarda nüksetti;
Beni bu güzel havalar mahvetti.
Orhan Veli

AYRILIK ÇANLARI ÇALINCA

2011-03-11T10:15:00.003Z

Geçen hafta bir cafe’de oturmuş tembellik hakkımı kullanırken, yan masada oturan iki tane hanımın konuşmasına kulak misafiri oldum. Otuzlu yaşlarını süren bu iki hanımın bir tanesi sevgilisinden ayrıldığının haberini veriyordu arkadaşına. Arkadaşı, ayrılığın nasıl gerçekleştiğinin detaylarını iz süren bir dedektif gibi sorgularken, ben de dünyadaki en meraklı insanmışım gibi dinlemeye koyuldum. Ayrılan hanım mekan ve zaman detaylarını verdiktn sonra ekledi ‘ Arkadaş kalmak istediğimi söyledim o da kabul etti.’ Benim için zaten filmin koptuğu nokta bu oldu. Onlar konuşmaya devam ettiler ama ben kendi beynimin labirentleri arasına keskin bir u dönüşü yapıverdim.
Oldum olası ayrıldıktan sonra dost kalabilen eski aşıklara hayretle bakmışımdır. Gıpta ile değil. Garip gelmiştir. Yaşanmışlıkların üzerine süngeri çekip, çok farklı bir boyutta birbirlerini kabul edebilme olgunluğunu gösterebilmek nasıl bir duygudur acaba? Genellikle, ayrılığa geçerli bir açıklama getiremediğimizde, kullanılan bir numaralı bahane de ‘Arkadaş kalalım!’ dır.
Bu sözden sonra illa ki, bir kişinin kalbi kırılacaktır. Bir kalbi kıran ve bir kalbi kırılan. Kısacası elde var bir kırık kalp. Eğer bu söz kalp kırmamak için söyleniyorsa nasıl oluyor da birinin kalbi kırılıyor o zaman? Kim kimi kandırıyor? Bu sözü sarf ederek, vicdanını rahatlatarak arkadaşlığını karşı tarafa lütfeden kişi, ayrılmak istediği sevgiliye son bir jest mi yapıyor bunu söyleyerek? Ya da arkadaşsız kaldığı için, sevgili hanesindeki sayıyı azaltarak, arkadaş hanesine bir ekleme mi yapmak istiyor? Bu soruya mantıklı cevap verebilenlerin eski sevgilileri ile dost kalmayı başarabildiklerine inanıyorum. Merak ettiğim sevgili iken hissedilen duyguların, dost olunduğunda gerçekten buharlaşarak yok olup olmadığı. Yoksa acaba yüreklerin derinliklerine bunu gömerek, maske takıp sahtekarlığa mı bürünüyor insanlar? Hatıralar nasıl yüreği teğet geçiyor ? Beyin süzgeci nasıl oluyor da farklı bir boyutta var olmayı başarabiliyor? Zor olmalı.
Gönül yarasını sarmak için ne kadar bir süre geçer ki hemen arkadaş moduna geçilebilir ? Gerçekten bunu başarabilen insanlar varsa hayret ediyorum. Sevgili olarak hayatınıza katmak için bu denli çaba gösterdiğiniz kişiyi, ne diye arkadaş sınıfına sokmaya çaba gösterir ki insanlar? Arkadaş olmak bu kadar kolay mı? Sırrınızı, zayıflıklarınızı, sevinçlerinizi paylaşacağınız eski sevgiliden bozma bu yeni arkadaş ne kadar güvenilir olur ki?
Yürekten çıkarabildiğiniz, beynin kıvrımlarından atabildiğiniz kişi neden hayatınızda yer tutmaya devam etmeli ki? Bunun gerekli olduğuna inanmıyorum açıkçası.
Yaşanmışlıklar güzelce rafa kaldırılabilmeli bence. Hayatlarımızdan çıkardığımız sevgililer, güzel bir anı olarak sürdürebilmeli hayatlarını. Bunu başarabilmiş eski sevgililer zaten arkadaş olmak için hayatınızda yer almak için çırpınmayacak kadar olgun ve kendilerine saygı duyan insanlardır. Harici ise zaten hayatınıza dahil olmayı hak etmezler. O yüzden ayrılırken dahi eski sevgiliye saygı göstererek ayrılmayı bilelim. “Sen benim için çok değerlisin, seni tam olarak kaybetmek istemiyorum artık arkadaş kalalım.” şeklinde bitirdiğiniz ilişkiden inanın bana, size ne eski sevgili, ne yeni arkadaş çıkar benden söylemesi.

KUTLU OLSUN

2011-03-08T10:14:00.000Z

RAHAT BIRAKALIM

2011-03-07T14:18:00.001Z

Şu anda gündemimizde bir “ Muhteşem” kavgası ve sevdası aynı anda sürüp gidiyor.

Kimler yorum yapmadı ki.

Bakanlar, başkanlar, cezalandırıcılar...

“Ne cüretle yaparsın?” diyenler...

“Bravo geç bile kalınmıştı” diye alkışlayanlar...

Sansür fırsatını asla elinden kaçırmayanlar...

Kim ne derse desin, “ MUHTEŞEM YÜZYIL” öncelikle bir ilktir.

Tarihimizle barışık yaşamak adına bir ilktir.

Son derece köklü bir tarihe sahip olan bir millet olarak, bugün baktığınızda, Kurtuluş Savaşı, Osmanlı İmparatorluğu, Atatürk hakkında meydana getirilmiş filmler, belgeseller, iki elin parmagı kadar neredeyse.

Tarihi kişiliklerimizi putlaştırmayı o kadar seviyoruz ki, onların insan olarak gerçekleştirmiş olduklarının ne kadar inanılmaz olduğunu görmeyi unutuyoruz.

Can Dündar’ın “Mustafa”, Zülfü Livaneli’nin “Veda” filmlerinden sonra ortalık kalktı oturdu. “Vay sen Atatürk’ü nasıl böyle gösterirsin?” diye. Şimdi de Muhteşem Yüzyıl ile uğraşıyorlar. Eleştri, bir sanat eserinin en büyük hediyesidir bu bir gerçek. Fakat onu görmezden gelmek, hatta daha da ileri gidip ortadan kaldırmaya çalışmak son derece çağ dışı bir yaklaşım. Eleştirenlerin bir çoğu şikayetçi olanların duygusal yaklaşımından prim yapmaya çalışanlar. ( Şikayetçi olanlar , 80 milyon da 70.000 kişi) Acı olan RTÜK’ün bunu gündem maddesi yapması.

Muhteşem Yüzyıl beğenilir beğenilmez.

Bu çok önemli değil.

Beğenmeyenlere saygı duyduğumuz kadar, beğenenlere de saygı duymak zorundayız.

Ben şahsım adına birilerinin ya da bir merciinin benim adıma ne seyredip ne seyretmeyeceğime karar vermesinden son derece rahatsızım.

Eleştirelim, araştıralım.

Somut bilgilerle gerekirse yerden yere vuralım.

Ama sanatın önünü kesmeyelim.

Onu baltalamayalım.

Biz eleştirdikçe daha güzeli için sebep doğacaktır.

Herkes en güzelini yapmaya çalışacaktır.

Meral Okay “Asmalı Konak” dizisinin senaristi iken yerlere göklere sığdırılamadı, şimdi son derece çirkin gereksiz eleştirilere maruz bırakıldı.

Son derece cesaret isteyen bir işe kalkışmış olmasına öncelikle şapka çıkarmamız gerekirken, kadını bir vatandaşlıktan çıkarmadığımız kaldı.

Tarihi bir eserin ekrana uyralanmasının, kariyerleri için ne denli riskli olduğunu bilen bu kişilerin danışmanlardan destek alması da bu yüzdendir.

Eleştiri oklarını , öldürmekten çok motive etmek yapıcı olmak adına fırlatalım.

Dizide bahsi geçen yanlışlar çıksın su yüzüne.

Çıksın ki çocuklarımız tarihimiz ile tanışma ve biz büyükler de onunla barışma şansını elde edelim.

ILK YARDIM

2011-03-06T20:57:00.002Z

Bekle

Çaresizliğin avuçlarına damladığında

Suni teneffüs yapacağım sana

Gaz odalarından getirdiğim

Bir buselik dokunuşla

Parçalara ayıracağım bedenini

Yüreğini Sibirya'ya süreceğim

Karların hüküm sürdüğü krallıkta

Tek başına çarpsın diye

Ellerini Hindistan'a atacağım

Kast sisteminde

Dokunulmazlardan ol diye

Ayakların Afrika'ya

Çöle dönüşüp

Özgür ol diye

Gözlerini içime akıtacağım

Bendeki seni görüp

Kendi ölümünü intiharsız yaşa diye

VURUN KAHPEYE

2011-03-06T20:30:00.002Z

Üniversitede ders veren bir kadın.
Çok zeki.
Felsefe, matematik, astronomi dallarında çok önemli çalışmaları var.
Zamanın sözü geçen kişileri arasında.
Politik olarak da faal.
Güzelliği dillere destan ama o bilime adamış kendini.
Bütün derdi beyninin kıvrımlarında dolaşan sorularına cevap bulabilmek.
İnandıklarından vazgeçmeyen biri.
Platon ve Aristoteles’in tanınmasına verdiği dersler sayesinde yardımcı olmuş bir kadın.
Aritmetik alanında 13 ciltlik eseri var.
Kimilerine göre doğumu 355 kimilerine göre ise 370 yılıdır.
İskenderiyeli Hypatia’dan bahsediyorum.
Antik bilimlerin ve Pagan felsefesinin sona erdiği ve Hristiyanlığın güçlendiği bir dönemde, Hypatia artık bir tehdittir.
Çünkü o bir kadındır.
Crillo’nun baş rahipliğe seçilmesi ile bu koşullar değişmeye başladı. Crillo yetkilerini genişletme çabasında amcasından bile ileri giden, acımasız, iktidar tutkunu biri olarak anlatılır. Mısırda ona karşı güçlü bir muhalefet oluşmuştur. Crillo’nun Theophilus’un ardılı olarak seçilmesi İskenderiye’de huzursuzluğa neden olmuş ve iki ruhban topluluğu arasındaki anlaşmazlıkları körüklemiştir. Kilisenin başı ile imparator iktidarının temsilcileri arasında birçok çekişme olmuştur. Hypatia’nın yeni güçlenmeye başlamış olan Hristiyanlık dininden uzak durması kendisi için hazırlanan oyunun rahatca oynanmasına fırsat tanımıstır. Kiliseye bağlı kışkırtıcılar, Hypatia’nın matematik ve gökbilim dallarında yaptığı araştırmalardan yola çıkarak, maksatlı cadı masalları yaratmışlardır.
Tarihte sık sık yaşandığı gibi cadılıkla suçlanarak Hristiyan dinine hizmet ettiğini sanan yobazlar tarafından (Başta iskenderiyeli papaz Crillo) acımacızca taşlanarak katledilmiştir. Etleri ve kemikleri sokaklarda sürüklenmiş yakılmıştır.
Onun ölümüyle ve Hıristiyanların iktidarı ele geçirmesiyle (onlar dünyanın düz olduğuna inanıyorlardı) İskenderiye bilim, hoşgörü yönünden yüzyıllarca karanlığa gömülür. “Düşünce hakkını koru, çünkü yanlış düşünce bile hiç düşünmemekten iyidir”
Hypatia bu düşüncesini sonuna kadar savunmuş, ölürken bile ideallerinden ödün vermemiş.
Hypatia’nın ölüm emrini veren Crillo’ya ne olmuş derseniz? Katolik Kilisesi tarafından Aziz ilan edilmiş!
2009 yapımı AGORA filminde bu bilim kadının hayatı beyaz perdeye taşındı. Başrolde Oscar ödüllü Rachel Weisz, Hypatia’ya can verdi.

DÜNYA KADINLAR GÜNÜNÜZ KUTLU OLSUN

TEŞHİSİNİZ NE?

2011-03-06T17:59:00.001Z

Iki ay bekledikten sonra, daha fazla dayanamayıp oğullarını bir psikoloğa götürmeye karar vermişlerdi. Şu ana kadar yapılan fiziksel muayenelerde hiç bir bulguya rastlanmamıştı. Kilo kaybını tetikleyen stres faktörlerinin olabileceğini düşünen doktorlar, Murat’ın anne ve babası Ayla hanım ve Sinan beyi bir psikoloğa yönlendirmişlerdi. Onyedi yaşındaki oğulları bekleme odasında üfleye püfleye otururken, kendileri psikoloğun karşısında yerlerini almışlardı. Doktor sırası ile hem anneyi hem babayı dinlemeye karar verdi. ‘ Ben Murat ile görüştüm. Sizin de gözlemleriniz oğlunuzun durumu ile ilgili bize son derece faydalı olacaktır. Buyrun sizi dinliyorum.’ dedi. Orada bulunmaktan aslında hiç de hoşnut olmayan Sinan bey heyecanla konuşmaya başladı, ses tonundaki öfke hissedilebiliyordu. ‘ Okuldan gelir gelmez çantayı bir kenara fırlatıp, doğruca bahçeye çıkıyor. Çimenlerin üzerine uzanıp saatlerce gökyüzünü seyrediyor, arada bir gülümsediğine şahit oldum. Avazı çıktığı kadar şarkı söylüyor ama bizimle asla konuşmuyor. Arada bir güllerle bile konuştuğunu gördüm.!’ Psikolog başını sallayarak, önündeki kağıda notlar almaya devam etti. Eşinin susmasını fırsat bilen Ayla hanım hemen konuşmaya başladı. ‘ Eskiden onun idolü idim. Şimdi ise beni hiç beğenmiyor. Beni sürekli eleştiriyor. Saç rengimin tonunun yanlış olmasından, giydiklerimin bana yakışmamasından bahsedip duruyor. Kendimi sürekli başka biri ile kıyaslanır hissediyorum. Eski romantik filmleri izlemeye başladı. Sadece şiir okuyor ve arada bir de yazıyor. Eskiden gazete bile okumazdı. Okula gittiği zamanlar masasının üzerinde akşamdan yazdığı şiirleri buluyorum.’ Ayla hanım derin bir nefes aldı ve sustu. Doktor ‘Peki bütün bunlardan başka rahatsız olduğunuz neler var?’ diye sordu. Sinan bey hemen cevapladı. ‘Oğlumuzu tanıyamıyoruz. Artık sağlıklı bir baba oğul ilişkisi yaşayamaz olduk. Maçlara götüremiyorum. Televizyonda boks maçı hatta Van Damme filmlerini bile izlemez olduk. Görüntüsü ile ilgili de takıntılara sahip. Sürekli saçlarının modelini değiştirip, tüm harçlığını kıyafetlere harcar oldu.’ Ayla hanım hemen atıldı ‘Evet... evet alışverişe gittiğimizde, bijuterilere girip kalpli ve melek logolu kolyelerden alıp duruyor. Evde olduğu zamanlarda gece geç saatlerde, hava nasıl olursa olsun, balkona çıkıp gökyüzünü izlemeye devam ediyor. Gizli gizli içki içtiğinden de şüpheleniyorum. Hemen hemen her gece sokaklarda. Odasında sürekli mumlar yakıyor ve Frank Sinatra dinliyor. Hep ağlamaklı, bazense son derece neşeli.” Doktor Sinan beye bakarak ‘Oğlunuzun hayatında özel biri olabileceğini düşündünüz mü hiç?’ diye sordu. Sinan bey bir süre bekledikten sonra ‘ Olsaydı bunu bana söylerdi. Bir baba olarak görevlerimi yerine getirererk onu kızlar konusunda sürekli cesaretlendirdim.’ Ayla hanım paniğe kapılmıştı ‘Bu yaşta birine tutulmuş olabileceğini mi söylüyorsunuz?’ Kocasına dönerek kolunu tuttu ‘Sinan kim bu kız acaba, ay hırlı mıdır hırsız mıdır?’ Sinan bey karısını teskin etmeye çalışarak onun elini tuttu. ‘Ne diyorsunuz doktor hanım?’ Doktor gülümsedi ‘ Bence oğlunuz aşık olmuş’ dedi. Anne ve baba şaşkınlıkla önce birbirlerine sonra da doktora baktılar. İçin için bunu nasıl fark etmemiş olduklarından ötürü hayıflanmaya çoktan başlamışlardı bile. Oğullarının değişmesinden ötürü ona o kadar yabancılaşmışlardı ki, bunu fark edememişlerdi. Odadaki sessizlik oldukça uzamıştı. Doktor onlara bunun çok normal olduğunu, Murat’ın kişisel gelişimi ile ilgili çok önemli olan bu evrede onun kesinlikle yalnız bırakılmamasını tavsiye etmeye başlamıştı. Ayla hanım bir el hareketi ile doktoru susturdu.’ Doktor lütfen bana gerçeği söyleyin, bu ne zaman geçer?’ Doktor kısa bir şaşkınlık yaşadıktan sonra gülümseyerek ‘İnanın o konuda bir çok rivayet var.”

AKIL DEFTERIM

2011-03-06T17:55:00.001Z

Unutulmaması gerekenleri not alır dururuz sürekli.
Aranacaklar, randevular, alışveriş listesi.
Sıra geldi bir AKIL DEFTERİ oluşturmaya.

‘Kalbinde çözülmeden kalan her şey için sabırlı ol. Soruların kendisini sevmeye çalış, kilitli odalar ve yabancı lisanda yazılmış kitaplar gibi...
Cevapları şimdi arama. Şu anda cevaplar sana verilmez, çünkü sen henüz onlarla yaşayamazsın. Bu her şeyi yaşama meselesidir. Şu anda, senin "soru"yu yaşaman gerekiyor. Belki daha ileride farkına bile varmadan günün birinde kendi cevabını yaşarken bulacaksın.’
Rainer Maria Rilke

‘Haksızlığa sapıp bütün insanlar seni takip edeceğine, adaletle hareket edip tek başına kal, daha iyi.’
Gandi

‘Gerçek bir arkadaş, iki gövdede yaşayan tek bir ruhtur.’
Aristo

‘Neden iki kulağımıza karşılık bir dilimiz var, biliyor musunuz? Çok dinleyelim de az konuşalım diye.’
Diyojen

‘Yarın bambaska bir insane olacağım diyorsun, neden bugün başlamıyorsun?’
Epiktetos

‘Alışkanlıkların zinciri, önce hissedimeyecek kadar hafif, sonra kırılmayacak kadar güçlü olur.!’
Benjamin Disraeli

İnsanlar başka insanların kusurlarını görme hususunda kartallara,
kendi hatalarını görme hususunda köstebeklere benzerler.
François de Sales

Aşk sorumluluk hissetmez
Yol açtığı dertleri düşünmez
Boyundan büyük işlere kalkar
İmkansız için yalvarmaz
Çünkü söz konusu kendisi olduğunda
Herşeyin meşru ve mümkün olduğuna inanır.
Thomas Matley

UMUT

2011-01-22T10:47:00.002Z

1912 yılında gerçekleşmiş olan Titanik faciası benim için hep ilgi odağı olmuştur.
Bununla ilgili kaç kitap okuduğumun, kaç film izlediğimin sayısını ben bile unuttum.
Filmi her izlediğimde sonun farklı olması için hep biçare bir umut taşır yüreğim.
Umut zaten öyledir.
Yüreğinizde bir kere yeşerdi mi, ara sıra sararsa da asla solmaz.
Sizi hiç yalnız bırakmaz.
O umuttur ki dönülmez akşamların ufkunda bizleri limanlara bağlar.
O umuttur ki bekleyişleri körükler, hatta bize gerektiğinde suç ortağı olur.
Sağlıklı bir insanın umutsuz yaşayabileceğinden pek emin değilim. “ Bu kounda umudum yok” darken bile aslında yüreğimizin derinliklerinde taşımaya devam ederiz onu. Bunu bilmemize rağmen dilimiz farklı söyler. Bazen onun ağırlığı altında eziliriz.
Biz onu öldürmeye çalıştıkça o aslında daha da kuvvetlenir.
Zaten bunu yapmayın.
Bırakın serpilsin büyüsün.
Sizi alacalı bulacalı hayallere taşısın.
O hayalleri gerçeğe dönüştürmek için size rehber olsun.
Hayal kırıklıklarına sebep olsa bile,
Unutmayın siz hayallerinizin peşinden koşmasaydınız, siz olmazdınız ki.

Ne demiş şair ;

Ümit
Gözbebeklerinden şahlanan kayışları
Gererek arkaya doğru apansız
bir tanımsızlık hissiyle

Bakışlarından ölümsüzlük dersi alan
tanrıların sofrasında nemli bir tuzluk
gibi tıkalıyken kalbim

Parmağımdan çıkaramadığım bir yüzüksün sen
Küçük İskender

Deli Saraylı dizisinin fragmanında Perran Kutman’ın dediği gibi “ Nefes alıyorsak hala umut var demektir.”

SUSA KALDIM

2011-01-20T12:12:00.002Z

Zaten uzun zamandır birbirimizle yeteri kadar ilgilenemiyorduk.

Beni aradı.

Konuşmamız gerek dedi.

Gittim.

Aralık güneşinin sırtımı ısıttığı terasta, kahvelerimizi yudumlamaya başladık.

Klişe soruları geçtik.

“Nasılsın” falan filan.

Yüzü gergin, dudağında çarpık bir tebessüm.

Anlam veremedim.

Merak içinde bekledim.

Aklımdan tek geçen ne söylemeye çalıştığı idi.

Elimi tuttu.

Gözlerime baktı ve fısıldadı.

“Ben evleniyorum.”

Zaman durdu.

Elimi geri çekmek istedim yapamadım.

Ne hissettiğimi anlamak için soru sorn gözlerle yüzüme bakıyordu.

Konuşmaya çalıştım, yapamadım.

Sessizlik gittikçe uzadı.

Sustum.

Susa kaldım.

Sessizliği bozup, planlarından bahsetmeye başladı.

Duyuyor ama anlamıyordum.

Bakıyor ama görmüyordum.

Kulaklarımda bir şarkı çalınmaya başladı.

“Arkadaş”, Melike Demirağ.

Tam on sene.

İyi günde, götü günde.

Ameliyathane kapısının önünde..

Bir cenazenin akan gözyaşı selinde..

Kahkahalarla geçen sevgililer günü..

Yapılan seyahatler..

Çiçek pasajında söylenen nihaventler..

Şiir okuyup, şarap içilen geceler...

Hafızamda yer alan anılar arka arkaya sıraya diziliyordu.

Zayıflıklarımızı, hırçın yanlarımızı, hüzünlerimizi ilişkimiz boyunca nasıl eritip, olgunluğa eriştiğimizi hatırladım.

Birbirimizi hiç kırmadık.

Hiç kırılmadık.

“Bir şey söyle” dedi.

Gözlerine baktım.

“Bana ne olacak?” dedim.

Artık hayatının başrol oyuncularından değilim.

Sadece emektar bir figüran.

Artık dayanacağın omuz onunki.

Müjdelerini vereceğin ilk kişi o.

Ben artık yokum.

Ne mi söyleyeyim?

O hep gidecek sandım.

O kadar bencildim ki onu hep yok saydım.

Seni hep kendimin sandım.

Arabaya bindim.

Eve gelinceye kadar ağladım.

Bencilliğimi kabul edip biraz da utanç içinde.

Sevgimin beni nasıl kör ettiğini kabul edercesine.

Biraz hüzün, biraz neşe, biraz kederle

Eşim kapıyı açtı.

“Kaza mı yaptın? Ne oldu?”

Başımı olumsuzca iki yana salladım ve haykırdım.

“En iyi kız arkadaşım evleniyor” dedim.

Evet sevgili dostum,

Seni kaybedecek olmanın telaşına kapıldım.

Mutluluğunu gölgede bıraktım.

Sadece bayram, seyran, yılbaşında aranan biri olacağım düşüncesinin dehşetine kapıldım.

Sensizlik düşüncesi ile yıkıldım.

Ama atlatırım.

Kısacası arkadaşım ;

Bu yazı bana kapak, sana düğün hediyesi olsun.

SANA HEP SADIK KALACAĞIM

2011-01-17T08:32:00.004Z

Onunla 2002 yılında tanıstık.
Aramızdaki ilişki dokuz senedir devam ediyor.
Hem de ilk günkü samimiyet ve heyecandan hiç bir şey kaybetmedi.
Tekrardan bir araya gelebilmek için günleri saydığımı çok iyi bilirim.
O benim ruhuma, hayallerime rehber olurken ben ona hep sadık olmaya, hayran olmaya devam ettim.
Beni hiç yalnız bırakmadı.
Ankara’da bir parkta, İbiza’da kumsalda, Londra’da bir otel odasında.
Bana fikirlerini empoze etmeye çalışmadan, bimediğim dünyaları ayaklarıma sermesini seviyorum.
Benim için gece gündüz çalışıp, benim memnun etmeye çalışmasını seviyorum.
Aramızdaki ilişki Da Vinci şifresi ile kuvvetlendi.
Leonardo Da Vinci’ye yeniden hayat verdi.
Mona Lisa’nın gülüşünde, Isaac Newton’un bilime olan inancında bize örnek oldu.
Din adına yapılan sahtekarlıkları inceden inceye konu etti.
Hepimizi yeniden düşünmeye zorladı.
İhanet noktası bende hayal kırıklığı yaratsa da ona sırtımı dönmedim.
Kayıp sembol çıktığı zaman sayfaları arasında kayboldum.
Maceraya olan açlığıma, tarihe olan aşkıma, sanata olan hayranlığıma hep ilaç oldu.
Şu anda dünyanın en çok satan yazarlarından biri.
Milyonlarca insan kitabı satışa çıkmadan, kitabını alabilmek için günlerce önceden kuyruğa giriyor.
Kitaplarını çok çok uzun süren bir araştırma döneminden sonra kaleme alıyor.
Kimileri onu kıskanıp, şarlatanlıkla suçladı.
Kimileri onu dinden kovmakla tehdit etti.
O ise bütün bunlara sadece tek bir cevap verdi.
‘ Ben sadece roman yazıyorum.’
Dan Brown ile ilişkimizin çok uzun yıllar devam edeceğine eminim.
Eğer siz henüz tanışmadıysanız, hemen tanışmanızı öneririm.

Kitapları

Dijital Kale
Melekler ve Şeytanlar
Da Vinci Şifresi
İhanet Noktası
Kayıp Sembol

HANIMIN ÇİFTLİĞİ

2011-01-17T08:26:00.004Z

Son beş yıldır, ekranlarda bir dizi trafiği hırla sürüp gidiyor. Bir çok kişiye iş olanağı sağlamasının yanı sıra, Hollywood ve Bollywood arası bir yerlerde bir sektör oluşmaya başladı. En çok tartışılan konu ise, kitapların dizi olarak ekrana uyarlanması.
Milyonlarca seyirciyi ekran başına toplayan Aşk-ı Memnu, Dudaktan Kalbe, Yaprak Dökümü bunlardan sadece birkaçı. Kitapları okuduktan sonra diziyi seyredenler arasında “Kitapla hiç alakası yok, hiç beğenmedim.” diyenler de var, ya da dizinin müptelası olana kadar kitabın kapağını açmamış olup, diziyi çok beğendikleri için koşa koşa gidip kitabı satın alanlar da var. Ben çok sadık bir dizi izleyicisi olmasam da, takip ettiklerimin arasında özellikle oyunculuk ve yönetmen açısından ayakta alkışladığım tek dizi rahmetli Orhan Kemal’in kitabından ekranlara taşınmış olan, “ Hanımın Çiftliği” oldu. Ya da anlamsız rating savaşlarından yenik çıkmış olan “Deli Saraylı”
Kitaba ne kadar sadık kalınması gerektiğinin cevabının çok kesin hatlara sahşp olduğunu sanmıyorum. Nasıl, bizler kitabı okurken aldığımız mesaj veya haz, kendi karakterimizle doğru orantılı ise, yönetmenin gözünden izlediğimiz dizilerin de aynı oranda renklilik, çeşitlilik ya da farklılık yaratmasının normal olduğunu düşünüyorum. Diziyi izlerken, senaryo aşamasından yazardan destek alınamadığını düşünürsek aslında ( çünkü ekranlarda izlediğimiz bir çok dizinin yazarı bugün aramızda değil.) senaristlerin ve yönetmenlerin bıçak sırtında yürüdüklerini ve bir anlamda kariyerlerini ortaya koyarak, bu işe kalkıştıklarını unutmamak gerek. Yazarın gözünden görebilmek, onun vermek istediği mesajı ortaya koymak istediklerini ekrana, onun kaleminden ekranlara yansıtabilmek kolay bir iş olmasa gerek.
Türkiye’de kitap okur sayısının binde bir olduğu günümüzde, bu dizilerin kitap satışlarında artışa sebep oldukları, okuma alışkanlığını körüklüyor olmasından ötürü mutluluk verici. Örneğin Kurtlar Vadisi dizisinde Ömer Lütfi Mete’nin “Allah’sız müslümanlık” kitabının gözüktüğü hafta, kitap onbin adet satmış.
Sadece bu sebepten ötürü, dizilerin ekrana uyarlanmasında fayda olduğuna inanıyorum. En azından hak ettikleri değerleri asla yeterince görememiş olan bu eserlerin, tozlu raflar arasından gün ışığına çıkmalarına sebep oluyor.

Geri al - UNDO

2011-01-14T21:23:00.004Z

Keşke bazı anları, bilgisayarımdaki undo (geri al) tuşunu kullanır gibi ortadan kaldırabilsem. Ya da bir gömleğin kırışıklığını giderdiğim gibi, ütümü elime alıp gün içinde alnımın kırışmasına sebep olacak her şeyi ütüleyip ortadan kaldırabilsem. Siyah beyaz puantiyeli bir şemsiye açıp, çevremden gelebilecek her türlü negatif düşünceden korunabilsem. Pembe pancurlu ev hayalleri kuranlara, farklı renklerdeki boya kartelalarından göndersem. Kocaman bir silgi olsam, hataların tamamını bir kerede silebilsem. Ya da kocaman bir elma olsam, tüm prensesleri zehirlesem. Yedi cücelerin tamamını kovabilsem. Uyandırmak için gelen prense "Gölge etme yeter" diyebilsem. Tüm kurbağaları prensese, tüm prensesleri kurbağaya çevirsem. Bu ahkam kesen tavrımı bir kenara atıp bir an önce yatağa gitsem.

ARKADAŞ

2011-01-14T20:51:00.002Z

"GİDELİM" DEDİĞİNİZDE,"NEREYE?" DİYE SORMADAN GELEN KİŞİDİR.

MERHABA 2011

2011-01-04T14:56:00.003Z

Yoğun bir hafta geçirdik.
Tatlı telaşlar yaşandı.
Yemekler hazırlandı, çatlayana kadar yenildi.
Dostlarla geç saatlere kadar yapılan sohbetlerin tadına doyum olmadı.
Pırıl pırıl parlayan hediye paketleri açıldı.
Sevindik, sevindirdik.
Bir değişiklik yaptık ve yılbaşı gecesi için bu sene programımıza tombala yerine tabu isimli oyunu aldık.
Kahkahalar her yeri çınlattı.
Tabu bir kelime oyunu.
Seçtiğiniz kartdaki kelimeyi, yasak kelimeleri kullanmadan takım arkadaşınıza anlatmanız gerekiyor. Tabii belli bir süre içerisinde.
Başrolde; kızım, ben, kızkardeşim ve eniştemin olduğu bir oyunda, eşimi hakem yaptık.
Takım arkadaşım onüç yaşındaki kızım oldu.
Tabii bir çok kelimeye babasının geçtiği torpil ile pas dedi.
Ama pas derken de kelime hazinesine bir çok yeni kelime kattı. Bilmediği bir çok kelime öğrendi.
Oyun sırasında, farkında olmadan annesine ince ince geçirdiği laflar görmezden gelindi. Ve bir çok kahkahaya sebep oldu.
Ben başlarda sadece tebessüm etmekle yetindim.
Çok olumsuz etkilendim sanırım.
Şaka bir yana zorlansam da zoraki tebessümlerim saniyeler sonra kahkahalara bıraktı yerlerini.
İşte o takım arkadaşım sevgili kızım ile aramda geçen o komik anlardan biri.
Kelime : KORSE
( Yasak kelimeler : Kilo, göbek, sıkmak, şişman, kadın)
Anlatan : Kızım
Kelimenin ne olduğunu bilmesi gereken kişi : Ben
- Şimdi canım benim sen bunu alıyorsun alıyorsun hiç umurunda değil.
- Pahalı mı? Ucuz mu? Yenecek bir şey mi?
- Hayır hayır bu bedava alıyorsun ve üzerinde taşıyorsun.
- Parasız alınan bir şey, ne olabilir ki?
- Hatta sen bunu aldığında maşallah her yerinde taşıyorsun. Alt taraflarda, üst taraflarda maşallah her yerde.
- (Kaşlarımı çatıp bakıyorum) Kilo mu?
- Hah o işte . Şimdi onu tut aklında. ( Bu arada herkes gülmekten yerlerde, annem de başı ile sinirli bir şekilde onaylıyor “Aldı aldı.”
- Tamam tuttum aklımda. Parçalıycam çocuk seni.
- ( Sadece tebessüm ettikten sonra bebişim devam ediyor) Kilo alınca sana ne denir?
- ( Derin bir nefes alıyorum) Şişman !!!
- Hah bravo aynen ! (Kulaklarımdan dumanlar çıkmaya başlıyor. Kızım devam ediyor ) Onu saklamak için ne giyiyorsun? Hoş sende yok bu eşyadan.
( Bunları söylerken çevresindekilere bakıyor. )
- Korse mi ?
- Eveeetttttttt ( sevincle zıplıyor ayaga) Ne guzel anlattım değil mi?

TELASLI KADIN

2011-01-04T12:25:00.001Z

Hepimiz zaman zaman hayatımızda değişiklik yapmayı severiz. Çoğu zaman bu kişisel zevklerimize göre gelişir. Kimimiz alışverişe çıkar, kimimiz tatile gider, kimimiz evde eşyaların yerini değiştirir. Bazılarımız vardır ki kendilerinde yaratmak istedikleri değişimin farkına vararak kişisel gelişim kitaplarına başvururlar, ki sanırım bu gerçekten faydalı. İşte “Telalı Kadın Sendromu” tam böyle bir zamanda yardımınıza koşacak türden bir kitap. Hayatlarımıza canlılık, neşe ve huzur getirmesi için yazılmış. Faydasını görür müsünüz yoksa sadece okumakla mı kalırsınız bilemem ama ne demişler “ Akıl akıldan üstündür.”

Yazar Brent Bost, tıp alanında yirmi yıldan fazla deneyimi olan bir kadın hastalıkları uzmanı. Baylor Tıp Fakültesi mezunu olan Bost, ihtisasını Dallas Tıp Fakültesi hastanesinde yapmış. Düzenli olarak ABD’ deki en iyi doktorlar listesinde yer almakta. Gelin onun sesine kulak verelim.

Kitabın birinci bölümü sendromu anlamanıza yardımcı olmak için yazılmış ve en önemlisi bundan muzdarip olup olmadığınızı anlamanıza yardımcı olmaya çalışıyor.

“Telaşlı kadınlar meşgul ve üretken kadınlardır. Ne gerekiyorsa ona sahiptirler ve işleri hallederler. Ancak onlara daha önce kolay görünen şeyler, idare etmesi güç hale gelir. Hayatın getirdiği neşe duygusu gizemli bir şekilde uçar gider.” Kitabın birinci bölümü yani tanı merkezi diyebileceğimiz bölümde 9 altın soru var. Cevaplarını verdiğiniz zaman zaten bu sendromdan muzdarip olup olmadığınızı bu sorulara vereceğiniz cevaplar belirleyecek.

1) Kendinizi çoğu zaman stresli mi hissediyorsunuz?

2) Her zaman koşuşturmak zorunda olduğunuz yerler mi var?

3) Kendiniz için asla vaktiniz yokmuş gibi mi hissediyorsunuz?

4) Sizi daha önce kızdırmayan şeylerin artık sizi kızdırdığına daha çok tanık mı oluyorsunuz?

5) Özellikle uyumadan önce bir düşünce kasırgasına tutuluyor musunuz?

6) Egzersiz yapabilecek enerjiniz ve zamanınız var mı?

7) Diyet yapıyor ama bir türlü faydasını göremiyor musunuz?

8) Hayatınızda size hoşnutluk veren şeylerden artık haz almıyor musunuz?

9) Partnerinizin cinsel ilgisi sizi heyecanlandıracağı yerde aksi tepkiye mi sebep oluyor?

Bu soruların bir çoğuna eğer “Evet” cevabı verdiyseniz bir sendroma sahipsiniz. “Telaşlı kadın sendromu” Kitap bu soruların nedenlerini son derece sade bir dille anlatırken, çözümleri de son derece kolay bir şekilde önünüze sunuyor. Daha iyi bir yaşam dengesi için uygulamanız gereken 7 adımlık plan ise, bir çoğumuzun hayat kavgası sırasına sıklıkla karşılaştığımız sorunlar ile başa çıkabilmede yardımcı bir rehber. Gerek fiziksel olarak gerekse ruhsal olarak arınmanın anahtarlarını son derece açıklayıcı bir şekilde dile getirilmiş olan “Telaşlı Kadın Sendromu” adlı kitabın kısa sürede bir danışman olarak, başucu kitaplarınız arasında yer alacağından eminim.

Nietzsche Ağladığında

2010-12-30T11:26:00.004Z

content="Word.Document">

Yazar : Irvin Yalom - Stanford Üniversitesi Tıp Fakültesi psikiyatri profesörü.

Dönemin ünlü şahısları bir arada

Nietzsche - Henüz iki kitabı yayımlanmış,kimsenin tanımadığı bir filozof.Yalnızlığı seçmiş.Acılarıyla barışmış.İhanete uğramış.Tek sahip olduğu şey,valizi ve kafasında tasarladığı kitaplar. Evli değil.Tanrıyı öldürmüş.'Ümit kötülüklerin en kötüsüdür,çünkü işkenceyi uzatır' diyerek bir ümitsizlik çukurunda olduğunu belirtiyor.

Breuer - Efsanevi bir teşhis dehası.Ümitsizlerin kapısını çaldığı doktor.Psikanalizin ilk kurucularından.Kırkında,bütün Avrupalı sanatçı ve düşünürlerin doktoru olmayı başarmış.Güzel bir karısı ve beş çocuğu var. Zengin. Saygın.

Freud - Breuer'in arkadaşı.Henüz genç.Geleceği parlak. Henüz Sigmund Freud değil.Yolun başında. Üne kavuşmamış..

Salome -Erkeklerin başını döndüren kadın.Çekici.Özgür.Evliliğe inanmıyor.Bazen aynı anda birçok erkekle beraber oluyor.Sanatçı ve düşünürleri tercih ediyor.

Kitabın kapağında konu “Ümitsizlik” olarak tanımlansa da, bence tam tersine. Nietzsche Ağladığında’ yı okuduğunuzda, hayatınızı, değerlerinizi, inançlarınızı yeniden büyüteç altına alacaksınız. Çok etkileyici ve sarsıcı bir kitap.

Kitaptan inciler

- Fiziksel açıdan sağlıklı olmanın, toplumsal ve psikolojik açıdan sağlıklı olmaya bağlı olduğunu düşünüyorum.

- İnsanlar vedalaşırken, genellikle olayın sürekliliğini inkar eden sözler dile getirmeyi severler: Birbirlerinden ayrılırken 'Auf Wiedersehen' yani tekrar görüşene kadar, derler. Yeni bir araya gelme planları yapmakta çok aceleci davranırlar, ama bunu unutmakta daha da acelecidirler.

- İnsan dostunu, düşmanından daha zor affediyor.

- Ne kadın ne de erkeğin artık zayıflıklarıyla birbirlerine zulmetmeyecekleri günlerin geleceğini umuyorum

Meraklısına Not

Kitabı eğer okuduysanız filmi de mutlaka izlemenizi tavsiye ederim. Orjinal ismi ile “When Nietzsche swept” 2007 yapımı. Oyuncular : Armand Assante, Jamie Elman, Ben Cross, Katheryn Winnick, Andreas Beckett.

Kitabı okuduktan sonra izlemenizi tavsiye ederim. Okuyun ve izleyin. Ölmeden kendinize bir iyilik yapmış olun.

Mımlendım ama mımlemeyı unutmusum :)

2010-10-21T12:46:00.001+01:00

Mıne Real ın benı mımledıgı mım kı asagıdadır , ben de Mutfak Masalı, Taze Nane ve Şarlo'nun Kızını mimliyorummmm kolay gelsin :)

Mimmmmm

2010-10-20T15:57:00.002+01:00

Mine Real beni mimlerde ben klavyenin başına geçmez miyim :))

1) Lakabın var mı varsa nedir?
Deli.. Önüme gelen söyler kurtulamadım.. İşin komik tarafı bunu haketmek için özel bir çaba sarf etmiyorum, sarf etmedim de

2)Son zamanlardan da dile dolanan şarkı?
Lady Gaga Alejandro

3) En son ne zaman ve neye/kime aşık oldun?
Kocama hala aşığım :)

4) En son okuduğun kitap/film?
Okuduğum kitap Günahkar, izlediğim film sanırım milyonuncu kez oldu ama Mamma Mia :)

5) Son zamanlarda en çok özlediğin...
Cok şükür sevdiklerim yanımda ama neyi özledin dersen tatilim geldi :)

6) Bir günlüğüne ünlü biri (oyuncu/şarkıcı/politikacı vs) olma hakkı tanınsaydı kim olurdun?
Obama :) Amerika rüyasını tam anlamıyla tuz buz etmek için

7) Yarın sabahki ilk planın?
Gazete için makalemi yazmak

8) En sevdiğin huyun?
Tek kelime ile mükemmel olmam :P , yalansız olamam ve özeleştri yapabilmem

9) Şuanki bölümünde/mesleğinde olmasan ne olurdun?
Valla memnunun istediğim kişi oldum

10) Okurken en zevk aldığın 3 blog ?
Sıralamasam :)

Tesekkur ederım canımmmm :)

Ye Dua Et Sev

2010-10-20T15:53:00.002+01:00

Ye, Dua Et, Sev.

Elizabeth Gilbert...

Bir kadının kendini bulmak için çıktığı yolculukta içsel gelişiminin hikayesi.

Komik, zeki, içten..

Bircoğumuzun dile getirmekten korktuklarını yüksek sesle anlatıyor.

Endonezya, Hindistan, Bali, İtalya...

Meditasyon, yoga, dua..

Aşk, korku, dostluk..

Gezi kitabı, kişisel gelişim , roman türlerinin hepsi bir kitapta..

Hepsi bu kitapta.

Tüm dünyada sekiz milyonun üzerinde satan kitabın filminde Julia Roberts başrolde.

Kitaptan inciler...

- Biliyorum ki yalnızlık bu gece kendisiyle uyumamı isteyecek.

- Biri gelip de “Sen hayvanın ölüm anındaki korkuyu yiyorsun” dedikten sonra et yemeyi bıraktım

- Venedik’te ortaçağ döneminde erkekler için bir meslek varmış. Codega. Codega kiralamış olduğunuz beye verilen isim. Gece elinde fenerle size yolu gösterir, hırsız ve şeytanları ürkütür, size bütün o karanlık sokaklar boyunca güven ve koruma getirir.

- Irak’da savaşırken ölen ondokuz İtalyan askerinin cenazesinde Berlusconi (İtalya başbakanı) “Onlar özgürlük için öldüler” dedi. Fakat pek çok Romalı farklı bir görüşe sahip. “Onlar George Bush’un kini için öldüler.”

- “Sicilya’yı görmeyen kişi İtalya’nın neye benzediğine dair net bir fikri olamaz

( Goethe)

- Bir şehri içindeki insanlarına göre yeniden isimlendirebilirsiniz. Roma – Seks, Vatikan – Güç, Napoli- Kavga, New York – Elde etmek

- Yoga kişinin kendi yöntemidir ve dikkatinizi geçmişe yoğunlaşmaktan, geleeğe dair endişeye kapılmaktan alıkoymaya adanmış bir çabadır. Böylelikle siz geleceği arayabilir, kendinize özgüven armağan edebilirsiniz.

- Bali’de sokakta yürüken mutlaka 3 soru ile karşılaşırsınız.”Nereye gidiyorsun?”, “Nereden geliyorsun?”, “Evli misin?” bu sorulara cevap vermemek kabalık sayılır.

- Bali de cocuklara verilen en yaygın dört isim. “Birinci, ikinci, üçüncü, dördüncü”

- Gönül gözünün acılması için sürekli dua eden Richard, sonunda açık kalp ameliyatı geçirdi.

Dua ederken ne istediğinize dikkat edin.

Amaaannnn

2010-08-17T16:14:00.004+01:00

Oncelikle Elektrik ve klima gibi icatları hayatımıza sokan yüce insanları sevgi ve saygı ile anıyorum. Onlar olmasaydı ölecektiiikkkkkk... Ve bu bir gercek... Dısarısı 47 derece. Plaja gitmek işkence, denizden cıkıp şezlonga uzanana kadar su üzerinizden buharlaşıp tuz tabakalar halinde vücudunuzda yer alıyor. Akşam yemeğe dışarı çıkalım diyoruz, sevimli garson ' Buyrun efendim sizi verandada ağırlayalım' diyor. Biz ' Yok biz klimalı yerde oturalım' diye cevap verdikten sonra yine iç mekanlara tıkılıp kalmaya devam ediyoruz. Ne o yaz geldi :) Herkesin üzerinde bir atalet.. Ayrıca 'Ey Turk Gencligi bu yaz aylarında ilk hedefin banyo yapmak ve deodorant kullanmaktır.'

Ramazanın basladıgı su ılk haftada oncelıkle herkesın orucunu Allah kabul etsın dıyor ve sabırlar dılıyorum.

Yeni bir yemek bloğu yakaladım Dolma tarifini hemen ekledim oradan defterime. Cok uzun zaman beceremem diye bu işe hiç kalkışmamıştım ama tarifte
( http://mutfakmasali.blogspot.com) o kadar kolaymis gibi gozukuyor ki denemek istiyorum. Bir de tarif bana anneminkinden cok farkli geldi. Deneyelim bakalim. Umarim yapraklar tencerede su uzerinde yuzmezler :)
Bu aralar kitap okumaktan başka parmağımı kıpırdatmadığımı söylemeliyim. Şu aralar Agatha Christie'nin Üçüncü Kız adlı kitabını okuyorum. Her zamanki Agatha.. Sürükleyici anlayacağınız. Poirot yine gri hücrelerini kullanıyor.
Konusu

Her şey, Hercule Poirot’un kahvaltı masasının başında otururken başladı. Poirot, kahvaltı masasının başında oturuyordu. Elinde, dumanı tüten bir fincan kakao vardı. Tatlı şeyleri çok severdi. Doğrusu elindeki çörek de kakao ile iyi gidiyordu. Hercule Poirot, Büyük Eser’ini yeni bitirmişti; ünlü dedektif romanı yazarlarının bir analiziydi bu. Belçikalı dedektif, Edgar Allen Poe’dan sert bir dille söz etmek cesaretini göstermiş, Wilkie Collins’in o fazla romantik eserlerinde metot ve düzen olmadığından yakınmıştı. Üstelik hemen hemen tanınmamış iki Amerikalı yazarı öve öve göklere çıkarmıştı. Fakat her şey sonunda bitmiş, Poirot, uzun bir çalışma döneminin ardından dinlenmeye çekilmişti. İşte tam da bu sabah, artık yeterince dinlendiğini düşünüyordu. Başını sallayarak, kakaosundan bir yudum daha aldı. Bir saniye sonra kapı açıldı ve içeriye George girdi.
Agatha Christie, Üçüncü Kız’a, Poirot’a yazdırdığı bir ‘polisiye roman incelemesi’ ile başlasa da, Üçüncü Kız’ın konusu oldukça farklıdır. Üstelik Üçüncü Kız romanında karşımıza bir başka polisiye roman yazarı çıkarmaktan da kaçınmaz: Ariadne Oliver. Yaşlı ve meraklı Ariande, Poirot’un bulmacayı çözmesine yardımcı olacaktır.
Restarickler’in kızı Norma Restarick etrafında dönen olaylar Güney Afrika’ya kadar uzanır. İlginç bir ‘dolandırıcılık’ hikayesi ile karşı karşıya kalan Poirot, olayları, keskin zekası ile çözmeyi başaracaktır.
Londra’da üç genç kız
Londra’da bir apartman katında yaşayan üç genç kızın birbirinden farklı meslekleri vardır. Kızlardan biri sanat galerisi yöneticisi diğeri yetenekli bir özel sekreterdir. Üçüncü kız ise Norma Restarick’den başkası değildir.

Beyazlar fışkırmaya başladı

2010-07-09T21:29:00.002+01:00

Kırmızı olma vaktim geldi. Yarın kuaföre bir uğramak ve en az 3 saatimi orada öldürmem gerek. Hiiiiçççç sevmiyorum. Fakat istediğim rengi de kendim boyayarak tutturamıyorum. Kızıl olmak zor zanaat. Akıp gidiveriyor ellerimden. İşte benim rengim. 15 senedir değiştirmedim hiç de sıkılmadım. Acaba aşağıdakileri yaptıran var mı merak ediyorum?

Barcelona sıkı dur biz geldik

2010-07-09T19:52:00.007+01:00

Gitmemize iki hafta kala kaç kere bavul hazırladık, boşalttık hatırlamıyorum. Önce Barcelona'ya gittik. Bir gece orada geçirdikten sonra, limanda ailemiz ile buluşacak ve on günlük maceraya yelken açacaktık. Açacaktık açmasına da, beni deniz tuttuğu ve aklımdan her türlü Titanik senaryosu geçtiği için biraz da korka korka, bu yola koyuldum. Grand Mistral ( geminin ismi), sonu umarım Titanik gibi olmaz diye düşünmekten kendimi alamıyordum.

Biricik aşkım, kendinden son derece emin tavırlarla, endişelenmemem gerektiğini, ne de olsa yüzme bildiğim için batsak bile bir şey olmayacağı ukalalıklarını, yüzündeki müzip gülümseme ile dile getirdiğinde, ben de ona "Uçağa bindiğimizde ben de sana yardımcı olacağım merak etme" diyordum. Kendisinin de uçak fobisi var da. Aynen dediğimi de yaptım. Uçağa bindik. Tam havalanırken, yanımda oturan kızımız duyup da korkmasın diye aşkımın kulağına eğildim ve dedim ki"Düşsek bile bir şey hissetmeyeceksin, sakın endişelenme, her şey bir anda olup bitecek" dedim. Eşim bana şöyle bir Clark bakışı fırlattı.

Renaissance Barcelona Airport Hotel
Sabah otele yerleştik. Herkes de Akdenizli olmanın sıcaklığı var. Bellboy'dan, resepsiyon görevlisine kadar. Otel ideal. Dört yıldız. Barcelona'dan transit yolcular için harika bir seçim. Hava alanından araç ile 20 dk mesafede. Zaten rezervasyon sırasında isterseniz, alandaki servislerinden yararlanmak için de ayrıca rezervasyon yaptırabiliyorsunuz. Kişi başı 10 Euro.

Otelin arka bahçesinden bir görüntü

Girişi

Otele bavulları atar atmaz, sokağa fırladık. Şehir otobüsleri otelin hemen önünden kalkıyor. Şans! Doğru merkeze. Mevsimden ötürü olsa gerek inanılmaz bir kalabalık vardı. Her milletten insana rastladık diyebilirim. Cafeler, tıklım tıklımdı. Kahve sevenlere tavsiye ederim. İspanya da mutlaka kahve için. İnanılmaz bir tadı vardır. Keza İbiza'da da kahve kütürü, anavatan İspanya ile aynı diyebilirim.
Sokak gösterileri yapanlar ile fotograf çektirmek isterseniz, gönlünüzden ne koparsa bahşiş vermeniz yeterli. Kızım ve ben Mask- Jim Carrey kılığına girmiş biri ile çektirdik. Tam fotografımız çekilirken, kulağımızın dibinde çığlık atarak bizi korkutmasının, fotoğrafa nasıl yansıdıgını sizin hayal gücünüze bırakıyorum. Buraya koymamamdan da belli herhalde :)
Alışveriş için vakit harcamaktansa, sokaklarda gezip tozmayı tercih ettik. Barcelona'nın limana yakın arka sokakları buram buram tarih kokuyor. Tamamı arnavut kaldırımlı, temiz, daracık sokaklar. Evler, dükkanlar çok iyi korunmuş.

İsterseniz kısa bir şehir turu da yapabilirsiniz

Her sokağın sonunda mutlaka bir meydan var. Yatırımcılar fırsat bilerek buralara, cafeler, restaurantlar, hediyelik eşya dükkanları açmışlar. Ayrıca sokak satıcılarına da rastlamak mümkün. O kadar yürüdük ki, yorgunluktan bayılmak üzereydik diyebilirim. Hava harikaydı. Ana caddede İstanbul'un reklamına rastlamak çok gurur verici idi. En işlek caddelerden birinde bunu görmek bizi çok mutlu etti. Otele dönüp, kendimizi nasıl yatağa attık, hatırlamıyorum.

İnciler

2010-07-08T09:41:00.003+01:00

Bu dahil bütün genellemeler yanlıştır.
Nietsche

Sefa sürmek için ideal

2010-07-08T09:09:00.002+01:00

Mutluluk

2010-07-07T09:08:00.002+01:00

Evimi bir parti sonrası temizlemek için saatlerce uğraşıyorsam, birçokarkadaşım var demektir.
Faturalarımı ödeyebiliyorsam,bir işim var demektir.
Pantolonum biraz sıkıyorsa,aç kalmıyorum demektir.
Gölgem beni izliyorsa,günes ışığını görüyorum demektir.
Otobüsten indiğim yerden isyerime yolu uzun buluyorsam,
yürüyebiliyorum demektir.
Hükümet hakkında eleştiri yapabiliyor ve bu eleştirileri
başkalarından da duyuyorsam,konuşma özgürlüğümüz var demektir.
Otobüs beklerken yanımdaki adam anahtarlarıyla oynuyor ve ben
bu sesten rahatsız oluyorsam,duyuyorum demektir.
Camları silmem, çatıyı onarmam gerekiyorsa,bir evim var
demektir. Doğalgaz faturam yüklü geliyorsa,ısınıyorum demektir.
Yığınla yıkanacak ve ütülenecek çamaşırım varsa,yığınla
giyeceğim var demektir.
Çalar saatim sabahın köründe calıyorsa,yaşıyorum demektir.
Akşamları kendimi yorgun hissediyor ve bacaklarım ağrıyorsa,o
gün üretici olmuşum demektir.
Ve tüm bunların farkına varabiliyorsam MUTLUYUM demektir.
(Anonim)

Mutluluk

2010-07-07T09:05:00.002+01:00

Mutlu olduğunuz zamanlarda dünyanın çok daha güzel göründüğünü hiç hissettiniz mi? Oysa sizin bakış açınız dışında gerçekte hiçbir şey değişmemiştir.

Judi James

Sensiz kalmak

2010-07-06T17:51:00.001+01:00

Amacım sensiz kalmak
Önce balkona çıktım
Çok aydınlık bir intihar vakti
Çöpçüler gördü beni
İzin vermediler intihara
Çevreyi kirletirmişim sonra
Akşamı bekledim

Balkona çıktım
Zifiri karanlık bir intihar vakti
Bekçiler gördü beni
İzin vermediler intihara
Vukuat olurmuş sonra
Sabahı bekledim

Balkona çıktım
Turuncu bir intihar vakti
Kırlangıçlar gördü beni
İzin vermediler intihara
Uzatıp gagalarındaki zeytin dalını bana
Barışmam için hayatla

Ebru Verity

Acemi aşçılar için

2010-07-06T09:17:00.005+01:00

Yemek yapmaya başladığım ilk zamanlarda eşimi etkileyebilmek için Türk mutfağından yemekler yapıyordum. Hoş hala da yapıyorum. Çünkü alıştı ve çok seviyor. Tarifler tabii anneden alınıyordu. Pilav yapıyorum, inşaat harcı gibi bir şeye benziyordu. Bir kaç kere denedikten sonra yapmaktan vazgeçtim. Annemlerle bir gün telefonda konuşurken, konu yemek yapmaya alışıp alışmadığımı soruyordu. Hani gurur duyacak ya kızıyla. Ben de pilav fiyaskosunu anlattım. Verdiği tarifi harfien yerine getirdiğimi falan söyledim. Neyse kadıncağız Allah Allah diyebildi sadece tabii. Ne marka pirinç kullandığımı sordu. Uncle Ben dedik. Bizim amcaoğlu :). Hani kaliteli olursa daha iyi bir sonuç alırım dürtüsüyle seçtiğimi ama sonucun değişmediğini söyledim. Aradan aylar geçti yine pilav fiyaskosu konusu gündeme geldi. Bana "Adım adım anlat bakayım" dedi. Anlattım.Kahkahalarla gülmeye başladı. "Pirinci yıkarsan iyi olur kızım, harçtan kısa sürede kurtulursun" dedi :)))) . Şimdi pilavım mükemmel. Kısacası acemi aşçılar size söylüyorum. Pirinci yıkamadan sakın pişirmeye kalkmayın :))))

Who You Gonna Call? - :))

2010-07-05T21:54:00.001+01:00

Good

2010-07-05T09:06:00.004+01:00

Üzerimdeki uyuzluktan kurtulup iş yapmaya başlamam gerek. Sabah öylesine yalap şap bir şeyler yaptım ama sıcak vuruyor. Şu gezi notlarıma başlayamadım diye sinir oluyorum kendime. Ama geçerli bir nedenim var. Fotoğraflarla beraber renklendirmek istiyorum yazımı. Biraz daha zaman. Paşa işe gitti, minicik hala uyuyor. Ben Denise ise avarelik peşindeyim sanırım Pazar modundan çıkamadım.
Dün akşam, Viggo Mortensen'in, nam-ı değer Aragorn hazretlerinin bir filmini izledik. Tarihi bir film. II. Dünya savaşını ve acılarını, Nazi vahşetini, alışılageldik şiddet sahnelerini içermeyen, çok güzel bir film. Aslında bir dram. Viggo Mortensen o kadar güzel rol yapmış ki, film bittiğinde tadı damağımda kaldı.

Harry Potter filminden tanıdığımız Jason Isaac da filmde yer alıyor. İyi bir insanın, iyi bir vatandaşın, zayıflıklarını, korkularını anlatan bir film. Bir edebiyat profesörünün yazdığı bir kitabın Naziler tarafından nasıl probaganda aracı olarak kullanıldıgını ve kahramanın bu süreçteki acı dolu yolculuğunu anlatıyor.

Kısacası Good, iyi bir film. İzleyin
Filmin trailer i için tıklayınız

Sıra bende

2010-07-04T19:38:00.002+01:00

Sağ taraftaki twitter butonunu görmişsinizdir.. Tıklamanız halinde twitterde beni bulacaksınız. Henüz çömez olduğumdan twitterdeki raconu bilmiyorum 140 lık zorunluluk dışında ama öğreniriz değil mi? Bakalım bu yolculuk nelere gebe. Beklerim...

Kaçamak vakti - Mojito

2010-07-04T18:54:00.004+01:00

BARDAK: Mojito uzun sürede içilen bir içkidir; bu yüzden, bardağının da uzun olanlardan seçilmesi gerekir.
NANE: Sekiz nane yaprağını, aromasını vermesi için ezin. İçine atmadan önce de bardağın içi yüzeyine sürün ki, kokusu kalıcı olsun.
LIME: Artık marketlerde kolayca bulunuyor. Bir yemek kaşığı lime suyunu, bardağa ekleyin.
ŞEKER: İki çay kaşığı esmer şekere ihtiyacınız olacak.
BUZ: Bardağın yarısına kadar, parçalanmış buz doldurun.
KARIŞTIRMA: Bu ana kadarki tüm malzemeleri, yaklaşık beş saniye boyunca karıştırın.
ROM: Karışıma biraz daha buz ve 50 ml rom ekleyin.
SODA: Bardağın en üstüne az miktarda soda ekleyin.
ÇALKALAMA: Uzun bir kaşıkla, tüm içeriği çalkalayın.
SÜS: Bardağın üstüne, temizlediğiniz nane yapraklarından birini koyun.

Popülaritesini, en sıkı tüketicisi Ernest Hemingway'e borçlu olan bir içki o... Ve nasıl yapıldığını bilmemiz gereken bir içki..

Kaynak: Sabah Gazetesi

Bugun Cumartesi olsaydı

2010-07-04T14:01:00.005+01:00

- Eşimin yarın izinli olmasından ötürü yeniden heyecanlanır ve sevinirdim.
- Pazar kahvaltısı için yenilikler düşünürdüm.
- Ertesi güne erken kalkma mecburiyeti olmadığından, gece istediğim kadar geç yatabilecek olmanın özgürlüğünü yaşardım.
- Pazar günü herkes evde olduğu için asla iş yapmayacağımdan, şımarıklık ve tembellik moduna girmeden, cumartesi gecesinden mümkün olduğu kadar çok işi bitirirdim.
-Haftalık yemek menümü hazırlar alışverişe giderdim.
-Kızım ile birlikte yüzmeye gider, sonra eşimi işten alır yemeğe giderdik.
-Cumartesi gece ve Pazar öğleden sonra izlenilmek üzere DVD shop'a uğranır, en az dört film alınırdı.

İmdat ( birazcık)

2010-07-04T13:21:00.003+01:00

Yazılarımı çoğu zaman kendi çektiğim fotoğraflarla süslemek istiyorum... Fakat açıkçası cesaretim yok çünkü işin paylaşmaktan öteye gidip de çaldırmaya varmasından korkuyorum. Sebebi mi? Tamamen bencillikten. Onlar benim. :) Bazı arkadaşlar ne kadar güzel kendi çektikleri fotoğraflara ya kendi bloglarının ya da kendi isimlerini yazıyorlar. Acaba nasıl yapabilirim fikri olan var mı?
Şimdiden teşekkürler

Çünkü Seni Seviyorum ve Koloni

2010-07-04T10:54:00.004+01:00

Geçen ay kızımla kitap okuma yarışması düzenledik. Bir ay içerisinde en fazla sayfa kitap okuyan diğerinin bir istediğini yerine getirecekti. Yarışmamız ayın onunda bitecek. Şu anda o önde gidiyor. Ben tabii anne olarak, onun okuma zevkini daha da kamçılamak amacı ile bana vereceği cezaya zaten baştan razı olmuş vaziyetteyim. Bu tip şaklabanlıklar ve hileli oyunlarla okuma alışkanlığını uzun zaman önce ona kazandırmış olmanın gururu içerisinde olduğumu da ayrıca belirteyim. Henüz bana vereceği cezanın ne olacağına karar vermemiş! :) "Sinsi sinsi düşünmeye devam ediyorum sen merak etme" diyor. :)
Bu vesile ile ben de işten güçten zaman ayırıp, normalde okuduğum kitap sayısının üzerine çıkmaya çalışmıyor değilim hani. Bu ay okuduklarımdan bazılarını sizinle paylaşmak isterim. Belki sizin de beğendiğiniz, damak tadınıza uygun bir kitap çıkar aralarından. Diğerlerini de bitirdikçe ekleyeceğim.

KOLONİ - Grange
Grange için Avrupa'nın yeni Dan Brown'u demelerine şaşmamak lazım. Tek solukta bitireceğiniz türden macera/gerilim türünden kitaplar yazıyor. Mutlaka tavsiye ederim okuyun.

Paris'te bir Ermeni katedralinde işlenen bir cinayet. Kan yok, cinayet aleti yok, yara bere yok…

Biri yaşlı ve huysuz emekli bir polis, diğeri Çocuk Bürosu'nda görevli, ancak açığa alınmış uyuşturucu müptelası genç bir polis. Bu ikisi, gitgide hunharca bir hal alan ve peşpeşe işlenen cinayetlerin katilini veya katillerini bulmak için birlikte çalışmak zorundadır. Birbirlerine ihtiyaçları vardır, birbirlerini tamamlamaktadırlar. Ancak bu cinayetler sıradan bir seri katilin işi değildir. Gizli servisler, naziler,Yahudiler, ülke içinde ülkeler, ve 'siyah bölgeler'… Sanki birileri bir şeyleri gizlemek istemektedir.

Fransa'nın göbeğinde başka bir ülke olabilir miydi?
Bu ülkeye kim veya kimler göz yumuyordu?
Burada neler yapılmaktadır?
Kaçırılan çocuklar ile öldürülenler arasındaki bağ nedir?
İki polisin çabası cinayetleri açığa kavuşturmaya yetecek midir?
Yoksa…

Sonunu merak edersiniz de kendinizi okumaktan alıkoyamazsınız ya .. İşte bu onlardan biri. Kitabın kurgusu gayet iyi olsa da, hikaye sanki biraz zayıf kalmış gibi geldi bana. Karakter tahlilleri çok iyi. Yine de şunu söyleyeyim çevirisi o kadar iyi olmuş ki, inanın bir günde bitirebileceğiniz bir kitap.

Konusu :Beş yaşındaki Layla, Los Angeles’ta büyük bir alışveriş merkezinde kaybolur. Anne ve babası bu acıyla başa çıkamazlar; hayatları tamamen değişmiş, ilişkileri tükenmiştir. Tam beş yıl sonra, aynı tarihte ve tam kaybolduğu yerde ortaya çıkar küçük kız. Ancak konuşamamaktadır. Anne ve babası kızlarının bulunmasına sevinmiştir, fakat bu sevinç cevaplanması zor soruları da beraberinde getirir. Layla bu bir yılı nerede, kiminle geçirmiştir? Ve asıl önemlisi, neden dönmüştür?

Çok değerli bir varlığı kaybetmenin ıstırabı, intikam ateşi, akıntıya kapılmış sürüklenen insanlar... Kader yollarını kesiştirecek, onları sadece sevginin ve affetmenin gücü kurtarabilecek… Çünkü Seni Seviyorum gerilim dozu yüksek, içten duygularla örülmüş, sıcacık bir roman.

Bulutlu Kent

2010-07-03T07:03:00.005+01:00

Son altı aydır, internet dünyasından bir haber yaşadığım için, son bir kaç gündür aç bir kurt gibi, sitelere saldırıp duruyorum. Bloglar arasındaki gezintim devam ederken, son derece cicili bicili yeni bloglara rastlamak çok hoşuma gitti. Ayrıca Face de (Farmville) tüm çiftçilerin artık örgütlendiğini farkettim. Sanırım bir sonraki adımları sendika kurmak olacaktır. Dün akşam komşularımızın bizim için düzenledikleri "Welcome Party"e katıldık. Aralarında uzaylı gibi çekingen tavırlar ile gezinirken, bizlere karşı gösterdikleri samimiyet karşısında şaşırmadık desem yalan olur. Ne de olsa 22.yüzyıl arifesinde, yabancılaşmanın tekel olduğu bir dönemde yaşıyoruz. Taşındığımız minicik sevimli köyün adı Bulutlu Kent. Bulutlu Kent toplam 1200 nüfuslu, yeşil mi yeşil, havası temiz mi temiz minicik bir yer. ( sanırım buraya köy demekten çok kasaba demek daha yerinde olacak) İlk taşındığımı zaman, günlerden bir gün tezek kokusu ile uyanınca yaşamış olduğum şaşkınlık içler acısı idi. Ne de olsa şehirliyiz ya. Şanslıyız çünkü bu koku ile sürekli yaşamak zorunda kalmadık. İki üç ayda bir birkaç saatliğine katlanmak zorunda kalsak da, bize nerede yaşadığımızı ve ne kadar şanslı olduğumuzu hatırlatıyor. Herhalde tezek kokusu ile şanslı olmayı bağdaştırmam garip gelmiştir size. Açıkcası aynı fikirdeyim. Ama siz ne demek istediğimizi anladınız.
Oturduğumuz caddede toplam 16 ev var. İlk taşındığımızda saymıştım :))) . Herkes kendi evinin bahçesini, zevkine göre yeşillendirmiş. Ağaçlar, begonviller, sardunyalar.. (Ağaçlar dememden, botanik konusunda ne kadar bilgili olduğumu anlamışsınızdır herhalde) Bizimkine gelince tam anlamı ile virane. Komşularımızdan birkaçı bize sürekli olarka bu konuda yardım isteyip istemediğimizi sorsa da, biz inatla bu işin üstesinden kendimiz geleceğimizi söylüyor ve hiç bir şey yapmamakta ısrar ediyoruz. Onlara da hak vermemek elde değil. Göz zevklerini bozan, üstelik sokağın en büyük bahçesine sahip olmamız, bir de üstüne üstlük bahçe ile ilgili hiç bir şey yapmıyor olmamız, sadece göz zevklerindee değil sanırım sinir sistemlerinde de tahribata sebep oluyor. Yine de henüz gelip de yüzümüze karşı çemkiren olmadı. Beklemekteyim.
Bulunduğumuz yerde iklim gereği, gelecek Nisan'a kadar ekim yapamayacağımızı öğrendik. Biz de ilk etapta bahçenin temizliğini ve düzeninini sağlayacağız. David ki, imkanı olsa tuvalete bile arabayla gitmeye meyillidir, bahçede kullanmak üzere bir tırmık, bir kürek ve bir bahçe makası aldı. Üç hafta önce :) Adeta dün gibi. Bahçe temizliğine bu hafta başlayacağı konusunda hepimiz ümitliyiz.
Tezek kokusundan bahsediyordum değil mi ?
Anlayacağınız, Bulutlu Kent'de tarım ve hayvancılık ile uğraşanlar ve bunun yanı sıra da, şehirde özel sektörde çalışanlar var. İki tane mini marketi, bir fırını ( ki sahipleri tonton yaşlı İtalyan bir çift), bir hediyelik eşya dükkanı var. Bunlar ana caddede gördüklerim. Henüz tali yollara sapma fırsatı bulamadım. Gözünüzün alabildiği enginlikte bir vadi düşünün. Evimizin balkonuna çıktığımda ya da alt katın terasında oturduğumda bu vadi ile yüzyüzeyim. O kadar uçsuz bucaksız ve yeşil ki, beni içine çekecek hissine kapılıyorum bazen. Köpeğimiz ve kedimizin mutluluğuna diyecek yok tabii. Son üç senedir apartman dairesinde yaşarken hepimiz çok sıkıntı çekmiştik. Şimdi özgürlüklerine diyecek yok.
Kızımız ise sanırım çok yakında sinek ve haşare fobisine sahip olacak. Elinde sineksavar ve böceksavar ilaçları ile geziyor. Evi ve bahçeyi taşınmadan önce ilaçlatmış olmamıza rağmen, sanırım bunlar bahçeli bir evde yaşamanın cilveleri. Umarım kısa sürede bu korkularından arınır. ( laf aramızda, bahçeye inen merdivenlerde minicik de olsa zaman zaman bir tırtıl ya da örümcek ile karşılaşmak benimde hiç hoşuma gitmiyor)
Daha önce belirttiğim gibi, evimizi yerleştirdik. İki katlı evimizde başlangıçta merdivenleri inip çıkmaktan bana gına gelse de, şimdi alıştım. Kendi kendime egzersiz yaptığımı telkin edip duruyorum. Bir de kilo verdim ki sormayın gitsin :P
Bir iki saat sonra görüşmek üzere...

Ne kadinmisim ama

2010-07-02T20:36:00.003+01:00

Son mesajimi okuyanlar " Ne kadınsın be kardesım 6 aydır bır evı yerleştiremedin mi?" diye düşünebilirler ve haklıdırlar :) 6 aydır ev yerleştirmenin yanı sıra bu süre zarfına bir de 10 günlük süren bir gemi seyahati sıkıştırıverdim canım. Tabii ne oldu sil baştan bir daha yerleş.. "Ay o koltuğu neden oraya koymuşuz kaldıralım.." " Koridorun rengi hoş olmamış hadi bir daha boyayalım" derken al sana altı ay :)

Şimdi geçelim altı ayın çetelesine ;

Önümüzdeki günlerde , 10 günlük gemi seyahatinde yaşadıklarımı, edindiğim izlenimleri sizlere aktaracağım. İtalya, Fransa, İspanya ve Tunus'u kapsayan gezide gerçekten hem eğlendik hem de kelimenin tam anlamı ile arındık. Evin borcudur, harcıdır derken yaklaşık iki sene ertelemiş olduğumuz, bu rüya tatili gerçekleştirebildiğimiz için çok mutluyuz. Ülkeler arasında mekik dokurken, heyecanın verdiği telaş duyguları bizi biraz arsız yapsa da "Aa şu müzeye de gidelim", "Prada'da kesemize uygun bir şey bulabilir miyiz acaba? Gelmişken almak lazım" "Ben jakuzinin tadını çıkaracagım, sizinle gelmeyeceğim" gibi bir çok şımarıklık ve arsızlığı da yaşadık tabii. Kısa bir süre sonra tamamını yazı dizisi halinde yayınlayacağım :P

Ballandıra ballandıra anlatacak, kiminizde imrenme, kiminizde asabiyet, kiminizde ise benim adıma sevinme duyguları taşıyan izler bırakacağım. Hem de büyük bir zevkle :)

Geldiiiiimmmmmmmm

2010-06-30T21:35:00.003+01:00

Hepinizi çoookkk özledim.... Taşınma faslının nasıl oldugunu bilirsiniz... Sonunda başardık... Şimdilik sadece merhaba demek istedim... Yakında görüşmek üzere

Sevgilerimle

Yippuuuuu

2009-11-25T10:56:00.004Z

Bilgisayarımı bir üst seviyeye taşıma çalışmalarımız sona erdiğinden bugun blogumun basına gecebildim. Bu haftadan itibaren yeni evimize geçiyoruz. Ne heyecan, ne mutluluk anlatamam.. Umarım herkes bir gün hayalindeki eve kavusur. Plan üzerine plan yapıyor, sonra tamamını unutup yeniden plan yapıyoruz. İlk parti eşyaları 9/8/2009 da göndermiştik. Şimdi biz gidiyoruz. Çok iş var ama umurumuzda değil, Home Sweet Home ne de olsa... Küçük bir köye, şehre yaklaşık yirmi dakikalık uzaklıkta şirin bir cennet köşesine taşınıyoruz. Vadisi, dağları, tarlaları, sabah ötüşen kuşları.. Bakalım nasıl bir sabaha uyanacağız.. Bu Cumartesi ilk konaklamamızı gerçekleştireceğiz :)))
Şu telaşlı günleri atlatır atlatmaz, aranıza döneceğim...

Yolu yarılayan kadın

2009-11-17T11:47:00.004Z

Yolu yarılayan kadın sevgisinde ve öfkesinde cömerttir. Onunla olan
erkeğin her şeye hazır olması gerekir.

'Yaş otuz beş, yolun yarısı eder' deyince şair, yolu yarılayan kadınlar
aklıma gelir.

Ne aradığını ya da ne aramadığını bilen kadınlar.

Aşkı, sevdayı mutlaka tatmış olurlar.

Bu nedenle onları yüzeysel duygularla kandırmak mümkün değildir.
Aşkın da aşksızlığın da kokusu bu kadınlara sizden önce gelir.
Ömrünün diğer yarısını kendini geliştirmeye adayacağından bilinçleri doruğa
yükselir.

Akıl ve bedenle birlikte girdiği ortama renk ve ışık verir.

Yolu yarılayan kadınlarla kolay ve zor bir hayat iç içedir. Sevgisinde de,
öfkesinde de cömerttir.

Evet anlamına gelen kadınsı hayırlarla kapris yapılmayacağını çoktan
öğrenmiştir.

Erkeğin ne ardından gelir, ne de ilerisinde olmak için didinir.
Yan yana ,can cana duruşlar tercihidir.

Bazen bir anne şefkati, bazen de bir aslan kükremesi ile şaşkınlığa çevirir.

Onunla birlikte olan erkeğin her şeye hazır olması gerekir.

Yolu yarılayan kadınlar duygularını yaşamasını bilir.
Davranışları sebepsiz değildir.
Kalbi kırıldıysa ağlar, ağlayışının sebebi erkeğin ona sunacağı sevgi
değildir.
Mutluysa kahkahalar atar, gülüşünün sebebi dikkat çekmek değildir.
Seviyorsa kıskanır, kıskanç oluşunun sebebi kendine güvensizlik değildir.
Üzgünse omuz arar, destek istemesi çaresizliğinden değildir.
Suskunsa sebebi vardır, kendi haline bırakılması gerekir.

Yolu yarılayan kadınların hissiyatı kuvvetlidir.
Aldatıldığını sezgilerini kullanarak gün ışığına çıkarır.
Veda vakti geldi demenize bile gerek yoktur.
O verdiğiniz mesajı çoktan anlayıp kendi yolunu tutmuştur.
Her gidiş kadını daha da kadınlaştırır.
Gidenin ardından bakacak kadar hayatın uzun olmadığını anlamıştır.
Ve gizem kadına en çok bu yaşlarda yakışır.

ALINTI

Yalnızlık

2009-11-17T04:16:00.002Z

Bize hep yalnızlığın kötü bir şey olduğu öğretildi. Çünkü yalnızlık anlaşılabilmiş birşey değildir. İnsan sosyaldir evet. Ve ilişkilerde tanırsın kendini. Hayata ilişkilerle katılırsın. Oysa bu yalnızlığın karşıtı değildir. İnsan kalabalıklar içinde de yalnız olabilir. Ki galiba bu dönemde herkes bunu yaşıyor. Yalnızız evet. Ama benim tanımladığım bir yalnızlık değil bu.

Yalnızlık içine bakmaktır. Zaman zaman küçük küçük gitmektir. Terketmektir bazen. Ruhunun sıkıntılarını anlamaya çalışmaktır. Arınmaktır.

Yalnızlık gitmektir kısacası. Tek başına kalsan da kendinle olabilmeyi ve yaşayabilmeyi öğrenmektir. Döndüğünde kimseyle yalnız kalmamak için ilişkiye geçmemektir. Çevrendekileri yalnızlığının çözümü olarak değil bir hediye olarak görmektir. O zaman yalnızlığın içinde kalabalık olmayı öğrenirsin işte. Kalabalık içinde yalnız kalmaktan kurtulursun.

Hayat bir mücadele... Kaybettiklerimizin ve kazandıklarımızın toplamı. Tüm bu mücadele içinde silahımızı bir başkasına çevirirken ve yorulurken kendimizle de mücadele edebiliyor muyuz? İşte orada yalnız kalmaya ihtiyaç duyarız aslında. Farkedersek tabi... Çünkü dışarda akan bir hayat varken dinlenmek, durmak, zaman kaybıdır dediler değil mi? Koş dediler hep... Gerçekten ruhunun ve beyninin bütünlüğünü yitirmek istemiyorsan dur diyorum ben... Hiç bir şeyi kaçırmamanın maliyeti kendi hayatını kaçırmaktır. Bazen susmak gerekir... Derinlere dalmak, yüzmeyi öğrenmek diplerde ve vakti gelince yüzeye çıkmak. Yoksa ilerdeki karanlığı engelleyemezsin.

Git bazen yalnızlığına...Bir süre orada kal...

Kızdığın için, istemediğin için, özlemek için,izlemek için...Unuttuğun duyguları tekrar hatırlamak için... Geçmiş-gelecek yolculuğu yapmak için. Hayal kurmak için...Durduğun yeri anlamak için... Yurdunu bulmak için...

Her zaman olmasa da ara sıra git... Sık sık olmasa da ayda bir git...

Döndüğünde herşeyi yeniden yaşa... Farklı gözlerle gör... Mücadeleye devam et... Kendine verdiğin mücadeleyi yaşama dönüştür. Hatta gitmeleri öğret... Koşmalara karşı dur.

Eğer kaybedecek çok şeyin olduğuna inanıyorsan zaten kaybetmişsindir demektir. Çünkü bir olamamışsın demektir. Bütün değilsin demektir. Sıkışmışsın demektir. Ruhun katılaşmış demektir.

Kendine istasyonlar inşa et. İstasyonları olanlara saygı duy.

Düşmekten korkmadan kalkmayı öğren.

Yalnızlığına sahip çık!!!Bir ol. Yoksa parçalarını toplarsın sokaklardan. Hep iyi görünmek için enerji sarfedersin. Oysa ben hep iyi olmayı öneriyorum.

Hayat bir tren !!! İlk istasyon nerede?

ALINTIDIR.......

Blog yorumları ve dizi savaşları

2009-11-16T02:19:00.010Z

Bloglar arasında gezınırken cogu zaman yorumları da okurum. Aralarında öyle saçma yorumlar var ki, blog sahibinin yine de nezaketle bu yorumları yaynlaması üstelik bir de cevaplaması çok şaşırtıcı. Blogda yazılmış olan konu ile ilgili yapılan yorumlardan bahsetmiyorum. Blogun geneli ile ilgili yorumlardan.
Bugun herhangi bir konuda sesini kendince duyurmanın, bir tutkunuz hakkında birikim yapabileceğiniz bir çeşit iletişim şeklini almış olan bloglar, hepimizin içine daldığı engin bir okyanus. En önemlisi ise yazarken de, okurken de özgür olmak. Şimdi aptalca yorum alan arkadaşlara tavsiye.. Lütfen nezaketi bırakın da bu aptalca yorumları yayınlayarak, göz zevkimizin içine etmeyin. Ya da yayınlayacaksanız ben sizin yerinize bir kaç cevap hazırladım lütfen onları kullanın.. İşin kötü tarafı, bu yorumları bırakan aptallar, isimlerini bırakamayacak kadar da korkaklar.

Yorum Bir
( Eğer blog sahibi, bloğunun başlığında mesleğinin ismini kullanmışsa ve diyelim ki içerik ağırlıklı olarak meslek ile ilgili değilse)

Blog başlığınla ne kadar alakalı?? Çok aradın mı bu başlığı ? Hayal kırıklığından öte bir şey değil bu blog...
CEVAP : SANA NE? SANA NE ...

Yorum İki
Neden sadece fotoğraf kullanıyorsun. Yazacak bir şeyin yoksa burada işin ne ? Blogun anlamını öğren...
CEVAP : SANA NE ? SANA NE ....

Yorum Üç
Yazdıklarında orjinallik yok.. Çok sıradan.. Bloğunu okumanın vakit kaybı olduğunu düşünüyorum...
CEVAP : BANA NE ? BANA NE ...

Yani arkadaşlar bu insanların işi gücü yok mu.Beğenmiyorsan, ekranın sağ üst köşesinde bir çarpı var tıkla oldu bitti.. Televizyonlarda yaşanan dizi kirliliğine, araya yastık koydum, dizlik koydum tampon koydum tartışlamalarına, işin kötüsü gazetemiz diye sahiplendiğimiz kağıt parçalarının ana sayfalarına manşet olarak bunların girmesini eleştiren yok, heyecanla, hevesle yazılmış olan bloglara, Don Kişot'un yel değirmenlerine açtığı savaş gibi açılan aptalca bir savaş var .

Araya ne koyarsan koy, ya da koyma.. bizler zaten sanatta ayıp olmayacağını bilen insanlarız. Ne diye bize namus empoze etmeye çalışıyorsun

Kendine güveniyorsan yazsana gazetelerin editorlerine, kanalların sahiplerine bir mektup..
Yemiyor di mi ?

Mesela evimize giren yabancı gazetelerin yanı sıra, ben de mutlaka Türk gazetesi alıyordum. Yaklaşık bir senedir protesto ediyorum ve almıyorum. Almayacağım da. Ki ben internette kitap ve gazete okumanın zevkini asla alamamış biriyimdir. Dünya ve yurt gündemini çeşitli kaynaklardan internetten ya da tv den takip ediyorum.

Zannetmeyin ki bu tür yorumlar aldımda bunları yazdım. Bu yorumları okuyup, blog sahibinin cevap verme nezaketinde bulunup bir de yayınlamaları beni çileden çıkardı. Bu mutsuz insanlara yorumlarını yayınlayarak değer vermeyin arkadaşlar. Yine de bloglar sizin tabii. Siz bilirsiniz . Bana Ne ? :P

Mudo

2009-11-13T06:19:00.006Z

Dün akşam geç vakitlerde alışveriş sitelerini gezerken MUDO da çok güzel eşyalara rastladım. Gelin beraber bakalım.Satın almak isterseniz resimleri tıklamanız yeterli.

49.50 TL
Mama yemeye yeni başlayan bebişler için çok ideal gözüküyor.

Lyon konsül - 720 TL

55 TL - Bakir Fener

49.95 - Hasir Canta

Ölümsüz hatıralar

2009-11-12T10:37:00.003Z

Internette gezınırken harıka bır sıte buldum. ozellıkle fotografa meraklı olanlara tavsıye ederım

Tıklayınız

Afacan Pollyanna

2009-11-11T06:33:00.004Z

Afacan Pollyanna tarafindan mimlendim.. Canim benim cok tesekkur ederim hemen cevaplara geceyim...

En son hangi ülke gündemiyle canını çok sıktın?
-Türkiye.. Sağolsunlar başka ülkeye ihtiyaç bırakmıyorlar

En son hangi şarkıdan nefret ettin?
-Tüm Arabesk şarkılardan

En son hangi fast food ürününden tiksindin?
-Çok fazla yemiyorum..O yüzden tiksindiğim de olmadı sanırım

En son hangi sakatatı yedin?
-Kokoreç ama bir yıl oldu neredeyse :((..

En son hangi yerli şarkıyı beğendin?
-Yerli dinlemiyorum. Hep karamsar hep ağıt havasındalar çünkü

En son hangi yabancı sözlü şarkıyı beğendin?
-Black Eyed Peas PUMP IT

En son hangi yerli filmi beğendin?
-Issız Adam

En son hangi yabancı filmi beğendin?
-Maiden Hist.. Mutlaka izlemenizi tavsiye ederim

En son hangi kitabı okudun?
-Before I knew him

En son hangi bilgisayar oyununu oynadın?
-Çok oyunum var sürekli oynadığım ama en son Lord of the Rings online

En son hangi mizah dergisini okudun?
-Okumuyorum

En son neyden korktun?
-Kızımın grip oluşundan..

En son kime veya neye küfrettin?
- Bankadaki snob memura yüzüne değil tabii

En son neyden kaçtın (opsiyonel: koşarak ta olabilir)?
-Kaçmak gibi bir lüksü asla kabul etmedim.. Çoğu zaman yoruyor

En sevdiğin 5 film?
-Bir sinema hastasına sorulacak en acı soru hangisini yazsam acaba çok var vazgeçemeyeceklerim Ara ara zaten bloğumda yayınlıyorum onlara ödül vererek.. Tekrar tekrar izlediklerimin başında son üç aydır Mamma Mia var

En sevdiğin 5 şarkı?
- She
Have I told you lately that I love You
One way ticket
Pump it
I have nothing
Purple Rain
:)) Daha çok var

En sevdiğin 5 yemek?
-Ben tam anlamı ile bir etoburum. Izgara et ve balık tava asla vazgeçemediklerimdir bir de Kokoreç tabii :) Ama yemek ayırt etmem

En sevdiğin 5 isim?
- Öyle bir hissim olmadı hiç ama kendi ismim hem Türkçe hem de İngilizce olarak aynı telaffuz ediliyor hemen hemen bu hoşuma gidiyor.. Narsist değilimmmm.. Kızımın ismini söylememe gerek yok herhalde

En sevdiğin 5 oyun (herhangi)?
-Cafe Mania, Lord of the rings online, Shadow Hearts ilk aklıma gelenler

En büyük korkun nedir?
- Allah korkumdan başka sadece ve sadece Sevdiklerimin ölümü

En nefret ettiğin 5 klişe nedir?
-Hükümeti eleştrip oy zamanı geldiğinde koyun gibi yine aynı kişileri seçenler, ben aslında çok dürüstümdür diye söze başlayanlar genelde sahtekardırlar, kadın erkek ilişkileri ile ilgili her türlü klişe laf ki kazın ayağı çoğu zaman öyle değildir, önceden duyacagımı tahmin edebildiğim her türlü söz

Şimdi sıra kimdeeeee Mimliyorummmmmmmmmmm Ebruli, Hayal Bemol, Mügemmel, Pilli Cadı ve Pırlanta Kutusu ... Hadi bakalım sıra sizde kolay gelsin. :)

Whatever! Bugun günlerden mavi

2009-11-10T22:12:00.008Z

Ailenin üyelerinin biri işe, biri okula yollana dursun, bugün mai bir hüzünle yataktan kalkıp kalkmamanın kararına varmaya çalışıp durdum. Ayaklarımı sürüye sürüye kalktım ve camdan dışarı baktığımda, buluntkentin gri gölgeler ile dans edişine baktım. Yağmur geldi gelecek derken, gök gürledi ve arkasından bir sağanak.. Buralarda insanlar yağmurdan bıkmış olsa da ben bayılıyorum. Güneşli yerlere seyahat etme şansımız baki olduğundan, güneşe pek hasret değiliz. Yine de bugün kendimi Mai hissediyorum. Biraz buruk ki sebepsiz, biraz mai coşkulu. Ocak ayında bir seyahate cıkmaya karar vermıs olsak da, henuz neresı olduguna karar veremedik. Christmas kapı arkasında ve ben bu sene ne hediye listemi ne de kimlere kart göndereceğim ile ilgili listeyi hazırlamadım. Yine söylüyorum bugun günlerden mavi.

Kerem ile bugun sozum ona alisverise cikacaktik.. Hic canim istemiyor.. Emel ile Sardunya dan geldiginden beri telefon disinda sanirim sadece bir kez gorustuk.. Eminim benden nefret etmeye baslamistir.. Eski isyerimden bir arkadasimin gecen haftanin icinde bir bebegi oldu ve ben daha hediye alip bebegi sarmalamaya gidemedim.. Bir gariplik var ben de bu hafta izole olma hakkimi kullaniyorum sanirim.

Gerginlik

2009-11-10T20:48:00.004Z

Bebisimiz yaklasık iki gundur grıpden rahatsızdı. İsmi lazım olmayan salgın korkusu ıle apar topar doktora koştuk tabii. Neyse ki değilmiş. Ama insanın aklına hep en kötürü geliyor. Allah Korusun. O yuzden pelte gibiyim. Keyfim yok, agzımın tadı yok. Sinirlerim boşaldı. Bu geceyi bir kaç sayfa kitap, bir fincan sıcacık çay ile noktalamak gerek. Bu arada bir dip not. Doktorumuza anti bakteriyel sıvıları sordum. Su ve sabunun oldugu yerde önceliğin bunlara ait olduğunu, bunlar yoksa anti bakteriyel sıvı kullanılması gerektiğini söyledi. Ardından ne kadar gergin olduğumu fark etmiş olmalı ki "Dont worry- Endişelenmeyin" dedi ve ben suratına yumrugu patlatmak istedim. O her ne kadar iyi niyetle soylemiş olsa da bebiş benim bebişim, nasıl endişelenmem. Şimdi geçti bu daha önemli.

Yalan mı :)

2009-11-09T16:25:00.010Z

Canım neler istiyor bir bilseniz

2009-11-09T16:16:00.006Z

İstanbul'a her geldiğimizde ben kıtlıktan çımışcasına kokoreç ayran götürürken David sadece beni izlemekle yetinir.

İskender'e kesinlikle o da hayır diyemez.. Bebişim gibi

Hangisine saldırsam acaba?

Peki bu akşam bizim evde ne mi yenecek?

Domates Çorba
Fırında balık
Salata
Patates Kızartma

Herkese afiyet olsun..

Beethoven

2009-11-09T09:40:00.002Z

Ölümsüz dâhi Beethoven'in Mason olup olmadığı konusunda bir belgeye sahip değiliz. Müziği ile evrensel boyutlara ulaşmasını asırlardır sürdüren ve de sürdürecek olan, ışığını taşıyan ellere hayat veren, insanlığa müziği ile hizmet eden, bizlere yaşama sevincini sunan, insan ve Tanrı sevgisini gösteren, insanları kardeş olmaya çağıran Beethoven Üstat, Masonluğun bu ana felsefesinin bilincinde olup da, kanıtlanmamış bir belge ile Masonluğun dışında kalamazdı diye düşünebiliriz. Yaşadığı döneme bir göz atacak olursak, çağdaşı besteciler, yakın dostları Mason Locasının üyeleri bulunmaktaydı. Örneğin Dr. VVegeler, Masondu. Wegeler ile o kadar yakın dosttu ki, yazdığı bir mektubunda şöyle diyordu.

" .... Sizleri yine göreceğim, hepimizin babası olan Rhin'i tekrar selamlayacağım günün, hayatımın en mutlu günlerinden biri olacağına şüphem yok. Yalnız kulaklarım, işte onlar gece gündüz vınlayıp duruyor, iki yıldır insan içine çıkamadım, çünkü insanlara ben sağırım diyemezdim. Başka bir meslekten olsa idim, mesele yoktu fakat benim için, benim mesleğim için bu feci bir durum."
Mason besteciler Haydn, Leopold Mozart, Wolfgang Amadeus Mozart, Franz Abt, Hummel, Meyerbeer acaba birbirlerini etkilemişler midir? Özellikle Mozart ile olan işbirliğinde Beethoven'e olan hayranlığından dolayı Mozart Biraderin "Bu adama dikkat edin. Dünyaya kendisinden söz ettirecektir." demesi ne denli anlamlıdır? Ortak hatlarda birbirlerine çok yaklaşan Mozart ve Beethoven Masonik eserler bestelenmesinde de bir ortak payda yakalamışlardır. Mozart'ın "Masonik Müzik" çeşitlemelerinin yanı sıra "Sihirli Flüt" gibi Masonik bir opera bestelemesine karşın Beethoven 'de "Bir Masonun Tekris Töreni" ile "Masonik Sualler" (Maurerfragen) adlı koroya eşlik eden bir lied bestelemiştir. Sözlerinin kendisine ait olmadığını belirten besteci, lied'in müziğinin kendisine ait olduğunu yine Dr. Wegeler'e yazdığı bir mektubunda dile getirmektedir. Beethoven'in ilk hocası saray orgcusu Christian Gottlieb Neefe'dir bir Masondu ve Mozart'ın da ilk hocası Neefe'dİr. Beethoven hiç evlenmemesine karşın, kadın güzelliğine karşı çok hassastı. Pek çok aşk yaşamış, aile kavramına hep değer vermiştir. Tek operası olan "Fidelio" da bu kavramı açık olarak görebiliriz. Eş sevgisine verdiği önem, fedakârlık, vefa, sonsuz sevgi ve eşler arasındaki saygı operada doruk noktasındadır. Evlat edindiği yeğeni Cari, bir söylentiye göre kendi çocuğudur. Aslında bütün sevgisini vermek istediği Cari yüzünden yediği acı tokattan ötürü zindan olan, yalnızlığa mahkûm bir ömürdür, Beethoven'in tüm yaşamı. Üzerine bir de sağlık problemleri eklenince yaşam, bir acı yumağıdır. Bütün bu olumsuzluklara karşın intihar etme düşüncesinin karşısında şöyle demektedir. "Yalnız sanot alıkoydu beni. Yaratmam gerektiğine inandığım her şeyi meydana getirmeden ölmeyi göze alamadım." Senfoniler döneminde üzerine en çok konuşulanı mutlaka 9. Senfonidir. Aslında senfonide anlatılan bir insandır. Bir sevinç kutlanır Schiller'in şiirinde. Beethoven, Schiller'in metninden ayrılarak hayatı dile getirir. Melekler korosu, insanları yeryüzünde bir armağan bekleyerek, cesaretle acı çekmeye davet etmektedir. Kini, intikamı unutalım, düşmanlarımızı affedelim. Yaşanan sevinç, insanlığı kendi yurdu olan insanlık cennetine götürmektedir. Cennet, insanın kendi aklı ile uğraştığı, bütün İnsanlar doğa ile birleşip Tanrı katına varana dek, bir öpüş içinde kucaklaşır ve evrenin sırrına varırlar. Bunu kendi aklı ile yaratır insanoğlu... Senfoni tüm senfonilerden insan sesinin eklendiği, koro ve solistlere yüreğini açmış tek senfonidir. Tüm İnsanların Kardeş olmaları düşüncesi Masonluğumuzun ülküsü değil midir? 1770 - 1826 yılları arasında yaşamış Beethoven'in kendi yaşam olumsuzluklarına, ıstıraplarından kaynaklanan duygularını müziğine yansıtmasıyla evrensel boyuta ulaşan bu deha için sanat şöyle ifade edilebilir. "Söylendiğine göre sanat uzun, hayat kısa imiş. Bence asıl uzun olan hayat, kısa olan sanattır."

Kaynak : Tesviye

Kasım ayı okunacak kitap listesi

2009-11-09T09:26:00.005Z

Ekim ayında bana ne oldu bilemiyorum, sitemde daha evvel okuyacagıma daır not aldığım iki kitap dışında hiç bir kitaba el sürmedim. Ama bu ay acısını çıkartmaya hazırım. İşte Kasım ayında okuyacağım kitapların listesi.

Ölümsüz ve Bekar

Vision in White

Klon İsa

Laptoplar

2009-11-09T09:23:00.005Z

Geç kalmışım

2009-11-08T10:02:00.001Z

Birmilyonkalem.com'dan alarak, aynen post ediyorum...

Atamızın ölüm yıldönümü olan 10 Kasım'da yine anlamlı bir kampanyaya imza atıyoruz.
Atamızın veciz sözlerinden "Benim naçiz vücudum elbet bir gün toprak olacaktır. Fakat Türkiye Cumhuriyeti ilelebet payidar kalacaktır." sözünün altına imzamızı atıyoruz. Ülkemizin birlik ve beraberliğini korumak, kardeşlik duygularını pekiştirmek adına bu anlamlı günde 10 Kasım'da Atatürk'ün huzurunda Anıtkabir'de sunulmak üzere bir imza kampanyası düzenliyoruz.

Kampanyamıza katılmak ve destek olmak için yapabilecekleriniz iki adımda gerçekleşiyor. Birincisi: Açtığımız Postun altına Yorum bölümüne 1 satırı geçmeyen yorumunuzla birlikte Adınızı yazıp gönderiyorsunuz. İkinci olarak ise kampanyamızı duyurmak. İsterseniz duyuru logomuzu sitemizin linki ile birlikte kendi sitenize ekliyorsunuz. E-postalarla dostlarınıza kampanyayı dıyurabilirsiniz.

10 Kasım'a sayılı günler kaldı. Ne kadar hızlı ve çabuk bu iletiyi yayarsak o kadar çok kişiye ulaşmış oluruz. Haydi, hep birlikte ve yüksek sesle söyleyelim:

"Benim naçiz vücudum elbet bir gün toprak olacaktır. Fakat Türkiye Cumhuriyeti ilelebet payidar kalacaktır."

Saygılarımızla...
Birmilyonkalem.com Yönetimi Adına
A. Şebnem SOYSAL & Erkan BAL

Bunarı yazdığımı David'e söylemeyin

2009-11-08T09:40:00.008Z

Biz kadınlar gerçekten tuhafız. Kabul edin. Konu dürüstlük olduğu zaman, kepi asla yere vurmaz, sevgilimizin, eşimizin mutlaka dürüst olması gerektiğini savunur ve inatla arzularız. Adamlar dürüst olurlar bundan rahatsız oluruz. Örneğin, yemek sırasında eşiniz "Hayatım kilo aldın biraz ver istersen sağlığın için iyi olur" der, biz bunu "Nasıl bana bunu söyler? Artık beni sevmiyor mu? Beni çekici bulmuyor da ondan? Benimle sadece fiziksel özelliklerim için berabermiş meğer" gibi türlü versiyonlar halinde uzatır,uzatır,uzatırız. Daha da cesaretli olanlarımız bu fırsatı asla kaçırmaz, tam anlamıyla bir kavga bahanesi olarak kullanırlar. Oysa o sadece ne düşündüğünü söylemekten öteye gitmiyor, üstelik bir de gerçeği ortaya koyuyordur. Ya da başka bir örnek."İş yerindeki partiye ben gelmek istemiyorum, çoğu kişiyi tanımıyorum sen yalnız gitsen daha iyi olur" Şimdi bunun biz de nasıl reaksiyona sebep verdiğini görelim.."Ben yokken ne yapacak acaba? Benimle beraber olmaktan mutlu değil mi? Artık hiç bir şeyi paylaşmıyoruz." Bu tür sendromları birebir olmasa da değişik versiyonları ile ben de yaşadım. Belki de arada hala yaşadıklarım da oluyordur.

Kadınların hayatı kendileri için daha güç hale getirdikleri bir gerçek. Bütün sebebi ise sevgililerimiz, dostlarımız, aşklarımızın her söylediklerinin altında farklı anlamlar aramaktan dolayı. Acaba o anlarda kendimize güvenimizi mi kaybediyoruz. İşin en kötü tarafı ise o söyleyeceğini tamamen kullandığı kelimelerin anlamları ile sınırlı tutup, bir dakika sonra yeni bir boyuta geçmişken, bizler o sınırı mümkün olduğu kadar geniş tutup hayal alemine dalıyor ve bir dakikalık bir iletişim ölçüsünü genişletip, saatleri hatta günleri kendimize dar ediyoruz.

Ne olduğunu bilimsel olarak tam açıklayamasam da, şunu biliyorum ki, çok fazla komplike olmaya gerek yok. Bu çoğu zaman bizi renkli kılmaktan çok, sıkıcı, dayanılması güç hatta anlaşılmaz kılıyor.

Sadece kadın olarak değil, insan olarak da.

Çok yakın bir kız arkadaşımı, sert bir dille bu sebeplerden ötürü eleştirdiğim için, benimle iki ay konuşmamıştı.

Hep bana, hep bana düşüncesi ile ilişkileri rekabete soktuğumuz anda kaybetmeye başlıyoruz sanırım. Gereksiz komplekslerimizden kurtulup, sadece kendi beklentilerimizin önemli olmadığını, karşı tarafın da aynı ölçüde beklentileri olabileceğini hep göz ardı ediyoruz.

İlişkilerimizi hep kendi tarafımızdan inceliyor, karşı tarafın yerine geçip, onun tarafından gözüken bizin nasıl göründüğüne hiç dikkat etmediğimiz gibi, önem de vermiyoruz.

Erkeklerin eksikliklerini tamamlamaya çalışmaktan, kendimizinkilere vakit ayıramaz oluyoruz. Böylece kişisel gelişimimizi tamamlamak ve ilişkilerimizi daha sağlıklı bir boyuta taşımaktan çok, aynı döngü içerisinde kıvranıp duruyoruz.

Peki ben neden yazdım bunları? Eşim dün kilo aldığımı söyledi de ondan, siz ne zannettiniz ?

Hediyeler

2009-11-07T16:01:00.017Z

Hediye almaktan çok vermeyi seven biri olarak, eşime ayda bir mutlaka sebepsiz yere bir şey alırım. Bu bir ihtiyacı da olsa, onu güldürecek bir şey de olsa bunu asla atlamamaya özen gösteririm. Bazen de ipin ucunu kaçırır hediyecikler yağmuruna tutarım onu. Her seferinde "Kendine ne aldın" sorusunun cevabı olmasa da, bir hafta sonra kendime alacak bir şeyler bulmuş olurum. Aynı özellik eşime de bulaştı. Online alışveriş yapmayı çok seviyorum. Dükkan dükkan gezmek de ayrı bir heyecan tabii. Türkiye'ye geldiğimizde, Collezione mutlaka uğrak yerlerimizden. Ürünlerinden çok çok memnunuz. Fiyatları çok makul. İşte size birkaç güzel fikir
Pembe bottan istiyorummmm

Kadınlar, erkekler

2009-11-07T15:38:00.005Z

Bir kadın olarak bir erkek dergisinde çalışıyor olmak çok ilginç tabii. Düzeltmem için tarafıma gönderilen makaleler arasında "Hadi ya" diye hayrete düştüklerim olduğu gibi, " Yok artık daha neler" dediklerim de oluyor. Tabii gidip yazıyı yazanı sorgulamak gibi bir şansım olmasa da zaman zaman kendi çapımda yargılamaktan vazgeçmiyorum. İşte bu yazılardan bir tanesi..

* Gün içerisinde bir kadın ortalama 7000 kelime kullanırken, erkekler sadece 2000 kelime kullanıyor.
(Bak buna inanırım. Ne de olsa herkes kendinden bilirmiş)

* Bir kadına, randevuda olduğu erkeği bir kere daha görüp görmek istemediğine karar vermesi için bir saat yetiyor. Bir erkeğe ise 15 dakika..
(Kadın için çok doğru.. Ne de olsa her karşımıza çıkan potansiyel beyaz atlı prens..Erkek için daha da doğru, bacak boyunu, göğüs genişliğini, kalçanın kalkıklık oranını ve çapını hesaplamak o kadar sürse gerek :)) )

* İngilizce konuşulan ülkelerin genelinde "Fransız öpücüğü" olarak bilinen aktivite, Fransa da "İngiliz öpücüğü" olarak biliniyormuş.
( Yorum yok..Fransa dan biri varsa lütfen bizleri bilgilendirsin :P, ben İngiltere tarafını biliyorum)

Sözün kısası, fazla uzatmaya gerek yok..FARKLIYIZ...

Yagmur

2009-11-07T12:12:00.005Z

Evim evim guzel evim

2009-11-07T08:59:00.007Z

İşte dekorasyon önerileri.. Fotografın tamamını uygulamak mali acıdan biraz çizgimizi aşsa da, içerisindeki detaylardan yararlanabiliriz..

Deepak Chopra'dan

2009-11-07T08:52:00.005Z

Eger okumadıysanız Deepak Chopra'nın kıtaplarını tavsıye ederım. Özellikle Ruh İkizi adlı kitaba eminim bayılacaksınız hemen burada RUH İKİZİ adlı kitaba bir Denise Ödülü verelim.

And Denise goes to..

Yetenekli, genç bir doktor olan Raj Rabban, sevginin ve ölümün anlamını bildiğini düşünürken, Manhattan metrosunda alev saçlı Molly ile karşılaşır. Bu karşılaşma, onun hayal bile edemeyeceği kadar derinlere nüfuz eder. Raj, ailesinin kendisi için seçtiği Maya ile nişanlı olmasına rağmen, Molly onun ruhundaki ateşi yakan alev olur. Kısa bir süre, ancak gerçek ruh eşlerinin paylaşabileceği bir rüyayı yaşarlar. Önünde uzanan yol, onu ve ona yakın olanları ölümün kapısından içeri taşıyacaktır. Ruh İkizi, sadece iki kadına birden duyduğu aşkla bölünmüş bir adamın hikâyesini anlatmamaktadır. Deepak Chopra'ya özgü sezgilerle de zenginleştirilmiştir. Yazarın zihin, beden ve ruh anlayışı, yeni ve cesur bir ifade kazanmakta; kendisine, tutkulu ve saplantılı bir aşk hikâyesi sunulan okuyucu, sevginin bizi ölümlü hayatın sınırları dışına nasıl taşıyabileceğini keşfetmeye davet edilmektedir.
(Kitabın tanıtım yazısından)

Deepak Chopra'nın mailime gelen bir yazısını da sizlerle paylaşmak istiyorum.

Bollugun sirrini aramaya çikan genç bir adam ile ilgili kadim bir Vedic öykü vardir. Aylar boyunca tüm ülkede seyahat eder, bir gün ormanin derinliklerinde spiritüel bir üstada rastlar ve ona sinirsiz zenginlige ve varliga sahip olmanin anahtarini bilip bilmedigini sorar.

Spiritüel üstat söyle yanitlar, “Her insan varliginin kalbinde iki tanriça vardir: Zenginlik tanriçasi Lakshmi, o cömert ve güzeldir. Eger ona ibadet edersen, sana hazineler ve zenginlikler ihsan edebilir, ama kaprislidir ve seni uyarmadan destegini geri çekebilir. Diger tanriça, Bilgeligin Tanriçasi Saraswati’dir. Saraswati’ye hürmet edersen ve kendini bilgelik elde etmeye adarsan, Lakshmi kiskanir ve sana daha çok dikkat gösterir. Ne kadar çok bilgelik ararsan, Lakshmi o kadar hararetle senin pesine düser, sana zenginlik ve bolluk yagdirir.”

Birçok insan yasamlarini Lakshmi’nin – para, süslü evler, lüks arabalar ve diger zenginlik sembolleri – pesine düserek harcarken, gerçek bolluk egonuzun dilek listesini zamaninda karsilamak ile ilgili degildir. Gerçek bolluk aslinda oldugunuz kisinin saf bilinç, saf potansiyel oldugunu bilmektir. Benlik duygunuz ego zihin ve fiziksel bedenle özdeslesmenin ötesine genisler ve siz asil ruhsal doganiza uyanirsiniz. Bu genislemis farkindalik halinde, sinirlayici inançlari ve korkulari saliverirsiniz, sonsuz zeka alaninin gereksinimlerinizi ve arzularinizi çabasiz kolayliklar gerçeklestirmesine izin verirsiniz.

Simdiki ekonomik iklimimizde, kitlesel korku ve kitlik hipnozu neredeyse karsi konulamaz olabilir. Zihinsel enerjilerinizi üzüntüyle tüketmek yerine, ruhsal zenginlik, coskunluk gelistirmeye ve potansiyelinizi gerçeklestirme arzunuza odaklanin. Bunu nasil yaparsiniz? Meditasyon yaparak, gerçek doganiz ile baglanti kurarak, bilgelik arayarak ve ‘Basarinin Yedi Ruhsal Kurali’ni uygulayarak. Bunlar her yaratici islemi yöneten bilincin evrensel yasalaridir – bir bebegin dogumundan bir galaksinin dogumuna kadar. Kendinizi bu kozmik yasalara uyum içinde hizaladiginiz zaman, yasamin dogasinda var olan bolluk olursunuz.

Bolluk dostluk, para, yaratici ifade, iyi saglik, sevgi dolu iliskiler, zihinsel enerji ve coskunluk, zihin huzuru ve diger sonsuz sekillerde gelebilir. Ancak zenginlik nasil tezahür ederse etsin, önemli nokta su ki bu etkiler içsel ruhsal uyanisin kendiliginden olan dogal sonuçlaridir; bunlar kendi adlarina aranmazlar. Para, basarilar, ödüller – bunlarin hepsi yasamin gerçek armaganinin yan ürünleridir; yasamin gerçek armagani içsel ilahiliginizin ortaya serilisidir.

Sevgiyle,

Deepak Chopra

Bır Cumartesı sabahı

2009-11-07T08:43:00.004Z

Kahvemı ıcıp gazetelerımı okuduktan sonra evde etrafıma bır bakındım "Yapmıyorum kardesım bugun iş miş" dedim. Gectım bilgisayarın basına. Zaten kac gundur yazamıyorum dıye karnımda bır agrı vardı. Kitaplarımın bir tanesinin arasında, küçük bir kagıda yazmıs olduğum bir sözü buldum.

... Kalbinde çözülmeden kalan her şey için sabırlı ol. Soruların kendisini sevmeye çalış, kilitli odalar ve yabancı lisanda yazılmış kitaplar gibi...

Cevapları şimdi arama. Şu anda cevaplar sana verilmez, çünkü sen henüz onlarla yaşayamazsın. Bu her şeyi yaşama meselesidir. Şu anda, senin "soru"yu yaşaman gerekiyor. Belki daha ileride farkına bile varmadan günün birinde kendi cevabını yaşarken bulacaksın.

Rainer Maria Rilke

Hoşuma gitti. Demek ki ilk okudugumda da hosuma gitmiş ki not almısım. Yukarıdakı söz gercekten cok dogru. Kendı hayatımda bu tip benzer farkındalıklar yasadıgım cok olmustur. Eminim sizlerin de.. Cevapları ararken gecırdıgımız zaman, dogru soruları sorup sormadıgımız hakkında emin olmaktan çoğu zaman bizi alıkoyuyor aslında değil mi?

Aperatif

2009-11-05T06:09:00.003Z

Size çok kolay bir tarif vermek istiyorum. Fakat maalesef resimleyemiyorum. Tamamen uydurmadır :)

4 kişilik

8 adet dilim ekmek
2 ton balığı konserve
Mayonez
Karabiber
Kaşar veya Çedar peyniri

Ton balığının yağını süzdükten sonra, derin bir kaba alın. İçerisine tuz, karabiber ve alabildiğince mayonez koyarak harmanlayın. Ortaya çıkan harcı ekmeklerin üzerine sürün. Her bir dilimin üzerine ikişer dilim peynir koyun. Önceden ısıtılmış olan 220 derecelik fırında, peynirler eriyene kadar pişirin. Süper bir tat çıkacak ortaya garanti ederim .

Bahçe için

2009-11-05T06:00:00.005Z

İşte bizim bahçe için büyük ihtiyaç. En kısa sürede yaptırmak istiyoruz. Nette modeli gorunce, ne istedigim gözümde daha rahat canlanmaya başladı. Bahçemizi henüz düzenlemeye başlamasak da, ilk etapta döküntüleri ortadan kaldıracak bir şeye ihtiyacımız var. Ki bu çok ideal gözüktü bana.

Tembellik hakkı

2009-11-05T05:50:00.004Z

Yazamadım kac gundur.. Hem gelen gıdenım çoktu.. Hem de üzerimde gribe göz kırpan bir kırgınlık hali.. Kısacası tembellik hakkımı kullandım diyelim. Hayatı kolaylaştırmak için tasarımcıların düşünmediği ilginçlik kalmıyor. Eee ne derler bilirsiniz. En büyük icatlar hep tembellikten ötürü çıkmamış mıdır zaten?

Halılar

2009-11-01T06:58:00.005Z

Ödül

2009-10-30T07:22:00.005Z

Bir film düşünün.Kadın veya erkek olmaktan çok, insan olmanın önemli olduğunu bağıra bağıra, sessiz çığlıklarla anlatan bir film. Bir film düşünün iki oskarlı oyuncusu ile, ki Akademi oskarı kime vereceğini hep bilmiştir dedirten. Ben de bundan böyle Denise ödülü ile en sevdiğim filmleri ödüllendireceğim Bir film düşünün ne kadar yalnız kalacağınızı bilseniz dahi, doğruluk adına inatla savaşmaktan vazgeçmemeniz gerektiğini hatırlatan ve o öyle bir film ki zayıfların güçlü geçinen gerçek zayıflarca nasıl, her fırsatta ezilmeye çalışıldığını gözler önüne seren. Cinsel tacizin ne boyutlara ulaşabileceğini ve karşısında sessiz kalınmaması gerektiğini anlatan bir film. Bu filmi tavsiye ediyor ve bu filmi "Denise "ödülü ile taçlandırıyorum.

Denise goes to........

Başrollerde Charlize Teron, Frances Mcdorman, Sisy Spacek, Woody Harrelson ve Sean Bean var.
Erkek arkadaşından dayak yediği için, iki çocuğu ile baba evine dönen Jenson ( Charlize Teron), kuaförde çalışmaya başlar. Tek isteği çocuklarının karnını doyurup, ayrı eve çıkabilmektir. Kuaförde karşılaştığı Glory ona madende çalışırsa daha fazla para kazanacağını söyler ve Jenson hemen işe başvurur. Babası dahil olmak üzere kadınların madende çalışmalarının doğru olmadığına inanan bir grup erkek ve kendisi ile aynı durumda olan 6 kadın ile beraber savaş vermek zorunda kalacaktır.
Filmin hikayesi aniden yön değiştirdiğinde daha fazla etkileneceksiniz eminim. Gerçek hayat öyküsüne dayanan filmin gerçek kahramanı aşağıda.

İlk defa mimlendim :) Ve mimledim

2009-10-30T05:58:00.004Z

Pırlanta Kutusu beni mimlemiş.. Bugün milat .. :) Teşekkür ederim :) Konu ise sevdiğimiz kokular ve bize hatılattıkları

1) Eşimin ve bebişimin kokusu - Hayat veriyor bana ..Özellikle ikisinin de boynuna yüzümü gömmeye bayılıyorum. Ömür boyu orada yaşayabilirim.

2) Kullandığım parfümlerin kokuları - Şu anda Boss Femme ve Very Irressistable - Biraz gizemli, biraz dişi, biraz çekici olduğum hissine kapılıyorum.

3) Yağmurdan sonraki toprak kokusu

4) Tavada kızarmakta olan balığın kokusu :)

5) Nivea 'nın kokusu

6) Bana, hatıralarım ile ilgili çağrışım yaptıran her türlü koku. (Hastalıklarla ilgili olanlar hariç)

7) Sturbucks'a girer girmez yüzüme ılık rüzgar gibi vuran kahve aromalarının kokusu..

8) Kitap kokusu veya kaliteli kağıda basılmış dergilerin sayfa kokusu :)

9) Yatağa girdiğimde yeni serilmiş, hala deterjan kokan çarşafların kokusu

İlk etapta aklıma gelenler bunlar... Veeee şimdi ben de mimliyorummmmmm ..izlediğim bloglar arasında görebildiğim kadarı ile bu sorulara cevap vermemiş olanlar... Sizler ...Ayağa kalkın mimlendiniz :)

Sardunya
Elif's Diary
Depressif Pollyanna
Daha Başka

Pırlanta Kutusu tekrar teşekkürler canım..

Uzak doğu esintileri

2009-10-29T20:39:00.003Z

Rengarenk

2009-10-29T20:16:00.007Z

Turuncu olana bayıldım oyuncak gibi

Irkçılık mıdır?

2009-10-29T15:34:00.005Z

bebişim ile aynı resme bakıyoruz.. Bünyede gelişen reaksiyon çok farklı.. Sayın David'e dün akşam aşağıdaki resmin bana komik geldiğini söylediğimde cevap şu oldu "Bence komik değil çok ırkçı bir resim" Ya ben çok safım, ya da o çok fesat anlamadım. Tabii düşününce bu fotografı yaratanların herhalde benim gibi esprili bir bakış açısı ile olaya yaklaşmamış olma ihtimalleri bana da yüksek geldi.. Eğer öyle ise hoş değil tabii. Bu arada izlemeyenler için THE OBAMA DECEPTION adlı Obama belgeselini izlemelerini tavsiye ederim. Belgeseli sonuna kadar izlediğimde tabir yerinde ise aptala döndüm. Ama ben belgeselde iddia edilenin aksine inanmak istiyorum. Bakalım, tarih sahnesinde her şey nasıl olsa açığa çıkıyor. Belgeseli onlıne olarak buradan izleyebilirsiniz. THE OBAMA DECEPTION (Lütfen izlemek için tıklayınız, Turkce altyazılıdır)

OBAMA'nın Beyaz Saray'daki ilk icraati

Eyvah okullar açıldı

2009-10-29T15:27:00.004Z

Okullar açıldığı zaman, özellikle okula yeni başlayacak bebişlerin, anne ve babalarının yaşadıkları heyecanı, korkuyu, tedirginliği sevgiyle izliyorum. Geçen hafta çok kısa bir süre için dergiye uğradığımda, iş arkadaşlarımdan birinin anlattığı hikayeyi, başından sonuna yüzümde tebessüm eksik olmadan dinledim.

Hikayenin başrolünde bir anne ( Justine) ve beş yaşında bir velet var ( Chris). velet ile tanışmadım. Chris okula başlayacağı gün, son derece sakin, kendinden emin hareketlerle kahvaltısını bitirip, annesi ile yola koyulmuş. kendisine gösterilen sınıfa annesini öptükten sonra giderek gözden kaybolmuş. Justine de park yerinde olan arabasına doğru ilerlemeye başlamış. Birkaç dakika sonra Chris ve peşinde üç öğretmen koşarak binadan çıkmışlar. Chris annesinin dizlerine sarılarak " Çabuk götür beni buradan. Burada ne kadar çalışırsam çalışayım bana maaş vermeyecekler. Lütfen gidelim" diye ağlamaya başlamış.

Güler misiniz ağlar mısınız?

Bugün Cumhuriyet Bayramı Değil mi??

2009-10-29T05:03:00.009Z

CUMHURIYET BAYRAMIMIZ KUTLU OLSUN. BU UGURDA GÖZLERİNİ KIRPMADAN CANLARINI FEDA EDEN ŞEHİTLERİMİZİ RAHMETLE ANIYORUM. RUHLARI ŞAD OLSUN

Ne içersiniz?

2009-10-27T22:09:00.006Z

Pazar günü, her zaman olduğu gibi, kahve ve yeşil çay ile kendimi tıka basa suladıktan sonra akşam canım alkollü bir şeyler içmek istedi. Önce tutturdum "Bana Margaita yap" diye.. Neyse yapıldı.. İki kadehten sonra içim yandı bu sefer kolaya dadandım. Ondan sonra da ağzımdaki tatlı tattan hoşlanmayarak, margaritaya devam ettim. İçmeyeli uzun zaman olmuş. Hafften çakır keyifliğe doğru yol almaya başladım. Ben, kokoş kadınlar gibi bir elimde sigara ötekinde havalı margarita bardağım ile pencerenin önünde sigaramı tüttürürken, salonunun loş ortamında kedim George'un bacaklarıma sürünerek ilgi istemesini tamamen göz ardı ettim. Gecenin karanlığına doğru, içime çektiğim sigaranın dumanını üflemeye bayılırım. Nereden duydum hatırlamıyorum, kör olan insanların çoğu sigara içmezmiş. Dumanı göremedikleri için. Benimki de zaten nikotinden çok, duman sevdası sanırım. Çok matah bir şeymiş gibi. İçki içeceksen mezesi sohbet olacak. İçki içeceksen, ortamı loş ve sessiz olacak.. İçki içeceksen sonu çakır keyiflik olacak.. Ötesi zarar. Çok sık alkol almasak da favorilerimin başında margarita geliyor.

Geçen sene İbiza'ya gitiğimizde, ilk defa orada çileklisini içmiştim. Pek sarmamıştı. Hatırlıyorum.. Çok şık bir Aztek restaurantı idi. Mağaradan bozma bir mekanı adamlar restaurant-bar yapmışlar. Ama ne dekor.. ne dekor.. parayı dökmüşler belli.. Tavandaki taştan oyulmuş, aztek güneş saatindne uzun süre gözlerimi alamamıştım. Havalandırması süperdi. İçeride hemen hemen herkes sigara içiyor olmasına rağmen, dumandan rahatsız olmamıştık.. ki ben sigara içmeme rağmen dumanından hiç hoşlanmam.. Aynen fotoğrafta gördüğünüz üzere, latin tınılarını yüreğimize akıtan bir grup vardı. (Benim çektiğim fotoğraf çok karanlık çıktığı için buraya koyamadım, o yüzden temsili fotoğrafla idare ediniz lütfen)

Sanırım çağrışımların en önemli iki anahtarı tat ve koku. Baksanıza bir margarita bardağında, İbiza'ya yelken açıp geri geldik.

Reklamlar 1

2009-10-27T20:35:00.007Z

Reklam izlemeyi sevdiğimi, bundan bir kaç sene önce sevgili eşim bana söyleyene kadar bilmiyordum. Sanırım bunu bir kaç reklamı düzenli olarak tekip etmemden, ya da bazılarında kahkahalara boğulup, özellikle türk kanallarındakilere göz yaşlarına boğulmamdan dolayı anlamış olmalı. Tesbit hoşuma gitmişti, çünkü ben ki, kendimi son derece objektif olarak sürekli bir psikanaliz altında tutarım, bunu gözden kaçırmışım demekki. Neyse gelelim reklamlara.Bu blogda reklamlar dizi halinde yayınlanacaktır belirteyim.

Bunlar alınmaz mı?

2009-10-27T20:15:00.010Z

Teknoloji detoksu

2009-10-27T09:44:00.006Z

Yazıyoruz, okuyoruz, dinliyoruz...
Detoks, detoks, detoks
Şöyle bir düşünün.. Bir gün boyunca teknoloji detoksuna girsek neler olur.

1) Sabah kalktığımızda nescafemizi, kettle kullanmadan cezvede yapmamız gerekir.
3) Cep telefonları kesinlikle kullanılmayacağından ve evde alarmını kurabileceğimiz bir saat olmadığından, David %100 işe geç kalır, benim umurumda olmaz.
4) Eğer şanslı isek ve bir gün önceden dolapta ütülü gömlek ve pantolon varsa giyer gider, yoksa yandı. Hele bir de düşünün ki detoksun ütü gününe denk geldiğini.
5) Eğer dergi için göndermem gereken makaleler varsa bu sefer ben yandım, çünkü elden götürmem gerekecek bu da yaklaşık 1.5 saat yürümeye bedel.
6) Aşkım David ki tuvalete bile neredeyse arabayla gitmeyi tercih eder, işe 2 saatlik bir yürüyüşten sonra varmış olur.
7) Elektrikli hiç bir cihaz kullanamayacağımdan, elektrik süpürgem, çamaşır makinem, fırınım ve bulaşık makinem out olur. Ütüyü zaten söylemiştik.
8) Sadece kitap okumak, örgü örmek ve resim yaparak geçireceğim bir günün sonunda, bloğuma bakamadığım, internette sörf yapamadığım, film izleyemediğim için çıldırma noktasına gelmiş olur ve akşamı bulurum.
9) Canım David yine yürüyerek eve gelir ve sıcak su olmadığından soğuk su ile duş yapmak zorunda kalır. Gecenin ilerleyen saatlerini şeytani bir şekilde planlayan benim için de soğuk su ile duş elzem olur.
10) Akşam yemeği elektrik olmaması bahanesi ile kısa tutulur fakat yakılan mumlar bu sefer, romantizmden ziyade zaruret olur.
11) Dışarı çıkmayı kimse göze alamaz, çünkü herkes gün içerisinde yeterince yürümüştür.
12)Yemekten sonra, sohbet etmeye fırsat bulup, günümüzün ne kadar korkunç geçtiğini itiraf etiikten sonra, televizyonun, playstationun, bilgisayarın akşamları sohbetimizi baltaladığı itiraf edilir ve sohbete devam edilir.
13) Yatağa giden yol kısalır, o gece sıcak ve uzun olur.

Alanım dar oynayamam yok !

2009-10-27T06:06:00.010Z

Oldum olası küçük evleri sevmişimdir. Bana her zaman daha sıcak, daha sevimli gelmiştir. Tabii eğer eviniz küçükse, yaratıcı olmak, düzenli olmak tamamen bir zorunluluk. Özellikle mutfağınız küçük ise düzenli olmanız şart. Benim açık plan bir mutfağım var. Çok küçük değil, çok geniş de değil. Dar mutfaklarda, geniş çalışma alanına sahip olabilmek için işte size birkaç küçük öneri.

1) Öncelikle mutfağınızda, gerçekten neye ihtiyacınız olup olmadığına karar verin. Yani "Bir gün gelir lazım olur." dediklerinizi ya ihtiyacı olanlara verin, ya da atın. Çünkü inanın bana o gün asla gelmeyecek.

2)Mutfak robotunuz, ekmek makinanız ve buna benzer gereçlerinizi kutularında, dolap üstlerinde saklayabilirsiniz. Gerektiği zaman kullanırsınız.

3)Erzak dolabınızda hiç bir şeyi paketi ile saklamayın. Her çeşit erzağınızı mümkün olduğu kadar, saklama kaplarına veya kavanozlara yerleştirin. İşin sonunda daha çok yeriniz açıldığını göreceksiniz.

4)Bildiğiniz gibi mutfakta en çok hacim kaplayan eşyalarımızın başında tencere ve tavalar geliyor. Düzenli aralıklarla tencere dolabınızı düzenlerseniz, alışverişe çıktığınız zaman, ihtiyacınız olmayan bir şeyi satın alarak hem yer sıkıntısı çekmez, hem de tasarruf etmiş olursunuz.

5)Dolap içerisindeki raf sisteminizi gözden geçirip, yeniden bir yapılanmaya gidebilirsiniz. Rafsız dolaplar her ne kadar daha geniş gibi gözükse de, unutmayınız ki kullanım olarak aslında en dar olanlardır.

http://www.pantree.com adresinden satın alabilirsiniz.

Kopma Noktası :))

2009-10-26T10:09:00.001Z

Bugün günlerden sarı

2009-10-26T09:31:00.008Z

Yepyeni bir hafta, paketini erkenden kalkıp açtığım bir sabah.. Rüzgarlı.. Kış iyiden iyiye göz kırpmaya başladı, buralarda. Yazlık kışlık ayrımlarının yapılması gerektiğine dair işaret olsa gerek. Tembellikten geç bile kaldım. Bugünün gündem maddelerinden biri bu. Taze Nane 'nin sayfasına girip akşam için değişik bir yemek tarifi bulacağım, ya da Mutfak Böcüğü'nün sayfasından. Ya da Krema Tadında'nın . Bu hatunlar yemek yapmıyor. Picasso gibi tabakları süslüyor, Dali'nin ince zekası ile tarifler yaratıyor, bunları Van Gogh romantikliğinde sayfalarına taşıyorlar :) İzlediklerim arasında bir kaç tane daha yemek blogu olan arkadaş var onların da hakkını yemiyorum. Lütfen yanlıs anlasılmasın. Liste uzun diye hepsini yazamadım. Hepsinin ellerine sağlık. Adeta aşk yaşıyorlar. Bazı bloglarda etkinlik başlatıldığını görüyorum. Aklımda bu konu ile ilgili çarpıcı fikirler olsa da nasıl yapıldığını bilmediğim için, elime yüzüme bulaştırmaktan korktuğumdan bir girişimde bulunamadım. Yorum kısmında bana vereceğiniz ipuçlarına açlığım devam ediyor belirteyim.

En son günlerden Pazar gününü Turuncu olarak seçmiştim. Bugün sarıyım. An be an neşe ve enerji ile dolarken, bazen de dingin bir romantizm beni sarmalıyor. Hayırdır diyelim. Pazartesi de ismini aldığına göre, gelelim görsellere..

Önemli sorular

2009-10-24T14:00:00.010+01:00

Bu adam "Hannibal Lecter mi?"

Bu yatakta yatarsam
a) Kendimi baskı altında hissedermiyim ?
b) Gel beni ye ! gibi bir mesaj verir miyim?
c) Çarşafı sereceğim zaman ucunu nereye tıkıştıracağıma rahat karar verebilir miyim?
d) Böyle bir yatakta yatmak isteyecek kadar doyumsuz birileri var mıdır?

a) Bu elektrik süpürgesini alırsam "Senin için saçımı süpürge ettim" klişesi tarihe karışır mı?
b) Bu süpürgeyi kullanırken, tıpkı fotoğraftaki kadın gibi benim saçım da parlayacak mı?

Sevgililer Günü için, David'den bana bu küvetlerden birini almasını istesem alır mı :):)?

Yabancı Değiliz

2009-10-24T10:58:00.002+01:00

Yabancı değiliz isimli grup yaklaşık onüç sene önce Amerika,Almanya ve Danimarka'dan gelip Türkiye'ye yerleşmiş bir grup gencin müzik gruplarına verdikleri isim. Beyaz'ın programında Beyaz soruyor "Neden grubunuza böyle bir isim verdiniz?" Cevap " Çünkü Türkiye de çok mutluyuz ve kendimizi yabancı gibi hissetmedik o yüzden.." Grubun en anlamlı icraati ise Yüce Önder Atatürk için bir şarkı yazmaları.. Beyaz soruyor " Neden bu şarkıyı yazdınız" Cevap " Bu şarkıyı tüm Türkler için, tüm Türkiye için yazdık, Türkiye'nin, Atatürk'ün hayallerini sürdürmek için"..

Resmi siteleri : http://www.yabancidegiliz.com

Hafta sonu tebessümü

2009-10-24T09:39:00.003+01:00

Sevgili Zeugma iki bebişin harika görüntülerini eklediği videosuna aften, ben de başta Zeugma ve sizlere bir tebessüm göndermek istedim. Bol kahkahalı bir hafta sonu dilerim..

Londra rehberi- Madame Tussauds

2009-10-24T08:07:00.013+01:00

Madame Tussauds (Bayan Tussauds) bir balmumu müzesi. Merkezi Londra olmak üzere, Amsterdam, New York, Hong Kong ve Las Vegas'da şubeleri var. 1761-1850 yılları arasında yaşamış olan Madame Tussauds, balmumundan modeller yapan bir doktorun yanında ev işlerine bakmak üzere çalışmaya başladı. Zaman içerisinde patronu ona mesleğin inceliklerini öğretmeye başladı ve yaklaşık iki yüz senelik bir yolculuğa ilk adımını atmasını sağlamış oldu. Madame Tussauds 'un ilk heykeli 1778 senesinde yapmış olduğu, Fransız Devrimi'nin baş rolündeki adam olan Jean Jacques Rousseau'ya aittir. Aynı dönemde Voltaire ve Benjamin Franklin'İn de heykellerini yapmıştır.

1789 yılında dvrim sırasında idam ile cezalandırılan soyluların heykellerini yapmak üzere görevlendirildi. Bunların arasında Fransa kral ve kraliçesi XVI Louis, Marie Antoniette de bulunmaktadır.

1794 yılında patronu öldüğü zaman, kendisine çok zengin bir koleksiyon ve labaratuar bırakmıştı. 1802 yılında Londra'ya giden Madame Tussauds, İrlanda ve İngiltere'de seyahat ederek, eserlerini sergiledi. Seyahatleri yaklaşık otuz yıl sürdü. 1835 yılında Baker Street'de ilk yerleşik sergisini açtı. 1842 yılında, şu anda müzenin girişinde bulunan kendi heykelini tamamladı. Müzeyi gezmek için bir tam güne ihtiyaç duyacağınızı belirtmek isterim. Tussauds grubu, 2007 yılında özel yatırım şirketi Blackstone tarafından 1.98 milyar dolara satın alındı. Torunlarının, torunlarının, torunlarının bu satışı gerçekleştirdiği için, Madame Tussauds'un kemikleri mi sızladı, yoksa böyle bir mirasa imza attığı için kendi ile gurur mu duydu bilemiyorum. Aslında Madame Tussauds'un kendi elleri ile kurduğu bu imparatorluğun, 200 sene yaşadığını görememiş olması ne kadar üzücü değil mi?
Sitede yer alan ilk Atatürk heykeli, atamıza benzemediği için Koç şirketinin girişimleri ile değiştirildi. Yeni heykelin bir kopyasını da Anıtkabir için sipariş vermiş olan Koç ailesine teşekkürü borç bilirim. İlki gerçekten hiç benzemiyordu.

Benzemiyor değil mi?

Şu anda müzede bulunan yeni heykel

Bir çok ünlünün yer aldığı sergiden işte benim favorilerimden bazıları

Johnny Depp, arkada Beyonce da çıkmış

Audrey Hepburn - Tiffany'de kahvaltı filminden

Scarlett O'Hara- Rüzgar gibi geçti filminden

Bruce Willis

Adres
Marylebone Road, London NW1 5LR

Çeyiz sandığı

2009-10-23T13:02:00.009+01:00

Apple'ın yeni design ettiği mouse, eskiler tozlu raflarda yerini alacağa benzer

Yeni kitabınız... Sayfaya dokunmadan, kitabın kokusunu içime çekmeden okumaktan zevk alabileceğimi sanmıyorum. Ama beğenenler mutlaka olacaktır..

Banyoda yaşanabilmeli

2009-10-23T12:39:00.006+01:00

Sarı Sayfa Cinayeti

2009-10-23T06:37:00.002+01:00

Konu kitap olunca, içimdeki canavar uyanıyor. Ele geçirmek, sahiplenmek hırsı ile yanıp tutuşuyor. Böyle anlarda, ona bir kurban yetmiyor. En az beş ya da altı kitabı sipariş ettikten sonra ( Online alışveriş yapmayı tercih ediyor) , sıkıntılı bir bekleyiş dönemine giriyor. Bu dönemde en çok zarar gören,kargo şirketi oluyor. Canavar, titreyen parmaklarına hakim olmaya çalışarak, telefonun tuşlarına tek, tek basıyor. Ama çok heyeceanlı olduğu için, ilk seferinde hep yanlış numara çevirmiş oluyor. Burnundan soluyarak, kargo şirketinin numarasını yeniden çeviriyor. Yaklaşmakta olan avının kokusunu duyabliyor. Kurbanının tam olarak teslim tarihini öğrendikten sonra, o kutsal tören için kendini hazırlıyor.
Yatak odasında, başucunda duran gece lambasının tozu her zamankinden daha itina ile alınıyor. Daha sonra da komodinin. Her ikisi de kaderlerine boyun eğerek, bu işkencenin sona ermesini bekliyorlar.
Her şey yerli yerine konulduktan sonra, canavar sıradaki kurbanı olan, kargo şirketinin elemanını beklemeye koyuluyor. Salondaki perdeyi, gözükmeyecek kadar aralayarak, sokağı izlemeye başlıyor. Az sonra beklediği araba, caddenin başında gözüküyor. Yüzüne haince bir gülümseme yayılıyor. Sokak kapısına doğru ağır adımlarla ilerledikten sonra, kapının çalınmasını bekliyor. Geçen her saniye, bir yıl gibi gelse de birazdan kurbanı ile başbaşa kalacağını bilmek onu daha da heyecanlandırıyor. Adamın ayak sesleri gittikçe daha yakından duyulmaya başlanıyor. Başına geleceklerden habersiz, kolunun altına sıkıştırmış olduğu küçük kutu ile, merdivenleri çıkmakta olan kargo elemanı, canavarın bilmediği bir şarkı mırıldanıyor.
Az sonra kapı çalındığında, canavar avına bir şey belli etmemek için yüzüne takındığı sahte bir gülümseme ile kapıyı açıyor. Kargo elemanı da, başına geleceklerden habersiz canavara karşılık veriyor.
Cebinden çıkarttığı bir kağıt parçasını canavara uzatarak imzalamasını istiyor.
" Teslim alan, yazılı yerin üst kısmını imzalar mısınız lütfen?"
Canavar ses çıkarmadan genç adamın gözlerine bakıyor. Onun gözlerindeki ışığa bakıyor. Yaklaşık beş saniye sürecek vahşetten sonra, genç adamın gözlerinde sönecek olan ışığa bakıyor. Ama endişelenmiyor. Çünkü paketin içindekileri okumayı bitirir bitirmez yeniden sipariş vereceğini biliyor. Ne de olsa dört tane kitabı okumak, uzun sürmeyecektir. Kısa süre sonra düşüncelerinden sıyrılarak, genç adamın elinde tuttuğu kağıdı, yüzünde hain bir gülümseme ile alıyor. Diğer eli ise cebindeki cinayet aletini kavrıyor. Heyecandan nefesi sıklaşıyor ve şimdiden bir sonraki avlarının heyecanı ile yanıp tutuşuyor. Cebinde tuttuğu, sivri uçlu, gümüş rengi kalemi çıkardıktan sonra teslim formunu imzalıyor.
Böylece bir kargo elemanı daha tarihe karışıyor.
Sevinçle paketi açarak, yatak odasına yöneliyor. Aldığı kitapları, itina ile komodinin üzerine dizdikten sonra tek tek inceliyor, sayfalarını kokluyor, resimlerine bakıyor. Akşamın geç saatlerinde, kendisini bir sonraki cinayetine yaklaştıracak olan kitaplardan bir tanesinin, sayfaları arasında kayboluyor.

İşte canavarın başucunda sonlarını bekleyen kitaplar

Beyaz atlı prens emekli oldu, kuledeki prenses kayıp

2009-10-23T06:20:00.003+01:00

Bekle..... Bekle..... Bekle.....
Daha çok beklersin.

Beyaz Atlı prensi beklemek, ya da kulede şimdiye kadar senin için saklanmış olan prensesi aramak için yıllarını harcadın, harcamaya da devam ediyorsun. Ne oldu? Elde var sıfır. Hem de kocaman.Aslında şimdiye kadar hayatına giren kurbağalarda ya da külkedilerinde ne güzellikler vardı, ama sen görmeyi bilemedin. Ya da gördüğün zaman çok geç kalmıştın. Bencilliğin yüzünden hem kendi hayatından kaybettin, hem de kurbağayı öperek prens haline dönüştüremedin. Ya da külkedisine, camdan ayakkabısını giydirerek onu bir prensese dönüştüremedin. Kısacası son treni de kaçırdın. Anlayışlı olsaydın, anlamaya çalışsaydın ya da sabırlı olsaydın, şimdiye kadar çoktan şatoda yaşamaya başlamış, yeni veliahtlarını kucağına almış olacaktın. Nerdeeee. Sen daha otur bekle. Hırsından, at gözlüğü takmışlığından göremedin ondaki güzelliği.
İstedin ki senin dediklerini yapsın, istedin ki sen ne dersen o olsun, zannettin ki hayat yarışında sevmeyi bilen, doğru olmayı bilen tek sensin.Ama değilsin. Kuledeki akıllı prenses, paraşütle atlayıp, senin bencilliğinle ördüğün duvarlarından kurtuldu. Az kalsın ömür boyu hapis kalacaktı. Küçük kurbağa senin ego denizinde boğulmaktan son anda kurtardı kendini. Şimdi sen yalnızlığın kulesinde, elinden kaçıracağın bir başka kurbağa, bir başka kule prensesi aramaya mahkum oldun. Artık sana kasabanın cadıları bile yardımcı olamaz.

Bir tarif de benden

2009-10-22T06:35:00.006+01:00

Bugün işim çok... Dergi için beş tane makale kontrolü, akşam için hazırlanmak üzere Paula ile kuaför randevusu, Emel iş gereği Sardunya'da onun evine uğrayıp çiçeklerine su vermem gerek. Kendi evime borulara bakmak üzere tamirci gelecek.. Falan filan.. Bugün akşam yemeğe gidileceğinden bugün ne pişirsem diyerek ruhumu daraltmama gerek yok. Bloglar arasında savrulurken, hamarat hanımların bir sanat aşığı gibi, karınlarından çok ruhlarını besler gibi yemek pişirme aşklarına bayılıyorum. Tabii kıskanıyorum da. Kötü bir açşı değilim. Aksine iyi yemek uydururum. Beni en çok bozan ise yeni bir yemek tarifi uydurdum, ben yaptım diye havalarda gezinirken, bazılarını bloglarda görüp "Aa zaten varmış böyle bir yemek" demek. Bloglardan tarif aldığımı ve sonra da buna kapak uydurduğumu zannetmeyin lütfen. Bu kötü tesadüfü, iki-üç kere yaşadım ve havalara girecek kadar da yaratıcı olmadığımı anladım. Olsun evde kimse aç kalıp da, pişirilenler afiyet ve zevkle yeniyor ya o da bana yeter. Tatlı ile aram olmadığı için doğal olarak pişirmek de aklıma gelmiyor. Olsa olsa supangle yapıyorum. Meyveli yoğurt yeme alışkanlığımız var. Sabahları acele ile evden çıkıyorsak eğer, dolaptan bir tane kapıveriyoruz hemen. Bu kadar yemekten konuştuk bir tarif de ben yazayım.

SEBZELİ MAKARNA
Makarnaları porsiyon olarak ölçmenin en kolay yollarından biri baş parmağınız ile işaret parmağınızı kullanmak. İşaret parmağınızı, baş parmağınızın ortasına gelecek şekilde kapatın. Oluşan boşluk kadar aldığınız makarna, bir porsiyona bedel. Ben tarifi 4 kişiye göre yazacağım.

1 su bardağı bruksel lahanası
1 su bardağı brokoli
Yarım su bardağı mantar
Her servis için 1 çorba kaşığı tereyağ
Her servis için bir tutam kekik
Yarım su bardağı kaşar veya çedar peynir rendesi
1 kaşık zeytinyağı
1 baş soğan
Tuz,karabiber

Boş bir tencereyi su ile doldurarak, içine tuz atın ve bir kaşık zeytinyağı koyarak, kaynamak üzere ocağa koyun.

Su fokurdamaya başlar başlamaz makarnaları içine atın.

Makarnaların kaynamasından yaklaşık beş dakika sonra, daha evvel çok küçük olmamak kaydı ile, doğramış olduğunuz brokoli ve bruksel lahanalarını da makarnanıza katın.

Onlar kaynaya dursun, siz küçük bir sahana bir kaşık zeytinyağı koyarak kızdırın. İçine soğanı küp küp doğrayarak pembeleşmesini bekleyin. Üzerine mantarları atarak kavurun. Mantarlarınız kavrulmaya başlar başlamaz, üzerine tuz ve karabiber serpip altını söndürün. ( Makarnayı sıcak suda bırakın, süzmeyeceğiz)

Her servis tabağına birer kaşık tereyağ koyarak tencereden delikli bir servis süzgeci yardımı ile aldığınız makarnanın ve sebzelerin suyunu mümkün olduğu kadar süzerek tabağınıza koyun. Üzerine kavurmuş olduğunuz mantarları ve en üzerine de peynir rendesini ve bir tutam kekik koyun.

Afiyet olsun :)

Seni bir ömürlük değil, bin ömürlük sever oldum..

2009-10-21T19:55:00.007+01:00

Malta'daki kaçak geri geldi... Hem de tam zamanında...

Yarın evlilik yıldönümümüz. On iki senedir, her türlü kaprisime, manik depresif hallerime katlanan, kendi alışkanlıklarının 180 derece farklı boylamında yaşayan beni olduğum gibi kabul edebilen, beni hergün yine, yeniden sevebilen bir adam ile evliyim. İlk görüşte aşık olup, tanıdığım tanımadığım kim olursa olsun "Ben bu adamla evleneceğim" dediğim... Bana sarıldığında karnımda kelebekler uçuran, bana gözleri ile gülümsediğinde nefesimi kesen, canım cicim aylarını her gün yeniden yaşatan bir adamla.. Tabii sadece yaşatması yetmiyor, sizin de aynı oranda bunu yaşamanız ve bu duyguları karşılıklı olarak körükleyebilmeniz gerekiyor. Aşk emek istiyor, sabır istiyor.

Birbirimizi yediğimiz gün sayısı, toplam birlikteliğimizde ki bu toplamda belki iki aydır. Farklılıklarımızı masaya yatırıp, bunların bize bireysel açıdan zarar mı verdiğini, yoksa ilişkimizi geliştirip geliştirmediğini olgunca tartışmayı bana öğreten bu adam ile evlendikten sonra ölümden korkar oldum. Onunla yeteri kadar beraber olamayıp, ona doyamayacak olmaktan korkar oldum. Geceleri o uyurken, parmağımı yüzünde gezdirir, yüzünü beynime kazımaya çalışırım, olur da onu bir gün kaybederim korkusu ile. Yarım saatlik yola gidip sadece boynuna sarılıp, geri gelirim. Dualraım da değişti artık benim. Allah'a "Biliyorum istesen, biz öldükten sonra bizi diriltip tekrar bir araya getirebilirsin. Bunu bir düşünsen olmaz mı " diye sorar oldum. Ona doyabilmek adına Allah ile ömür pazarlığı yapar oldum..

Kısacası aşkım; Seni bir ömürlük sevmek yerine, her gün yine yeniden bin ömürlük sever oldum..

Nice nice yıllara

Cem Yılmaz Endorfin

2009-10-21T06:05:00.005+01:00

Hayatımda Endorfin salgılamama katkı koyanlardan biri de Cem Yılmaz'dır
Cem Yılmaz seni çoookkk seviyorummm. Sen tıpkı şovlarında dediğin gibi gerçekten " 70 milyonda birsin :)" Her ne kadar kendisi şovlarında, güldürürken düşündürme taraftarı olmadığını söylese de, bunu aslında dört dörtlük yerine getiriyor bence. İyi ki varsın Cem Yılmaz.

Hürriyet Gazetesinden

Cem Yılmaz'ın umre esprisi

"Ertuğrul Özkök ile Ahmet Hakan'ın umreye gitmelerinin hemen ardından melekler Allah'a şu soruyu sormuşlar. "Yarabbi Ertuğrul Özkök ve Ahmet Hakan kulunuz umreye gittiler.. Bu umre ziyaretini, Ertuğrul Özkök ve Ahmet Hakan kulunuzun sevap hanelerine yazalım mı? Yüce yaratan bu suale şöyle cevap verir " Yazmayın.. O "Off the record'dur " der. :)))))))))

Off the record - Gazetecilik tabiri - Kayıt dışı demektir. Gazeteciin kaynağı ile yaptığı görüşmede kaynağın "yazılmamak" kaydı ile anlattıklarına denir

Ben Denise der ki.. Gazetecilik adına ,dini kullanarak tribünlere oynamayın... Çok belli oluyor

Hayatın anlamını ararken kaybolmayın

2009-10-20T17:54:00.004+01:00

Çok sevdiğim kitaplardan biri olan Simyacı' dan ( Paulo Coelho) bir alıntı

Eski zamanların birinde bir adam hayatın anlamının ne olduğuna takmış kafayı...
Bulduğu hiçbir yanıt ona yeterli gelmemiş ve başkalarına sormaya karar vermiş.. Ama aldığı yanıtlar da ona yetmemiş. Fakat mutlaka bir yanıtı olmalı diyormuş.. Ve dolaşıp herkese bunu sormaya karar vermiş..

Köy, kasaba, ülke dolaşmış, bu arada zaman da durmuyor tabii ki ...
Tam umudunu yitirmişken bir köyde konuştuğu insanlar ona:
-Şu karşıki dağları görüyor musun, orada yaşlı bir bilge yaşar istersen ona git belki o sana aradığın yanıtı verebilir, demişler.
Çok zorlu bir yolculuk sonunda Bilgenin yaşadığı eve ulaşmış adam. Kapıdan içeri girmiş ve bilgeye hayatın anlamının ne olduğunu sormuş ..
Bilge "sana bunun yanıtını söylerim ama önce bir sınavdan geçmen gerekiyor" demiş. Adam kabul etmiş. Bilge bir çay kaşığı vermiş adamın eline ve içine de silme bir şekilde zeytinyağı doldurmuş.
Şimdi çık ve bahçede bir tur at, tekrar buraya gel ... Yalnız dikkat et, kaşıktaki zeytinyağı eksilmesin, eğer bir damla eksilirse kaybedersin..
Adam, gözü çay kaşığında, bahçeyi turlayıp gelmiş. Bilge bakmış evet demiş "kaşıkta yağ eksilmemiş, peki bahçe nasıldı?"
Adam şaşkın... Ama demiş ben kaşıktan başka bir yere bakmadım ki ...
Şimdi tekrar bahçeyi dolaşıyorsun, kaşık yine elinde olacak ama bahçeyi inceleyip gel, demiş Bilge...

Adam tekrar bahçeye çıkmış, gördüğü güzelliklerle büyülenmiş, muhteşem bir bahçedeymiş çünkü ... Geri geldiğinde bilge.adama "bahçe nasıldı" diye sormuş ... Adam gördüğü güzellikler karşısında büyülendiğini anlatmış. Bilge gülümsemiş "ama kaşıkta hiç yağ kalmamış" demiş ve eklemiş:
- Hayat senin bakışınla anlam kazanır. Ya sadece bir noktayı görürsün, hayatın akıp gider, sen farkına varmazsın... Ya da görebileceğin tüm güzelliklerin tam ortasında hayatı yaşarsın, akıp giden zamanın anlam kazanır ...

İki kişilik dağınıklık olsun, benim olsun..

2009-10-20T13:36:00.005+01:00

Evi son derece düzenli, muntazam olan insanlara gıpta ile baksam da, zaman zaman o evlerde herhangi birinin yaşayıp yaşamadığını da merak etmiyor değilim doğrusu. Yoksa duvara gizlenmiş bir bölmenin arkasında bir düğme var da, kimsecikler ortada yokken o düğmeye basıp, bir anda evlerini en akıl almaz biçimde düzene mi sokuyorlar. Biliyorum şöyle diyorsunuz "Aldığını aldığın yere koyarsan evin dağılmaz." Bu harika tavsiyeyi kaç milyon kere duydum biliyor musunuz? Sayı veremeyeceğim. Evimi adeta bir show room düzeninde toparladıktan sonra kendimi çok başarılı buluyorum. Öte yandan gün içerisinde yaşanmışlık hissi veren dağınıklığı, ertesi günün sabahına kadar seviyorum. Ertesi sabah ise nefret ediyorum. Mesela televizyonun karşısındaki sehpada akşamdan kalmış, iki kadeh şarap bardağı düşünün. Ya sıcacık bir geceye açılmış iki anahtardırlar, ya da bir dostla saatlerce süren hoşsohbetin damakta kalan tadının simgesi. Tek tarafı dağılmış bir yatakta yatmaktansa, sanırım hepimiz iki tarafı birden dağılmış bir yatakta uyanmayı tercih ederiz. Ya da, mutfakta kirlileri koyduğumuz tezgahta bir çatal, bir bıçak, bir tabak görmektense; en azından hepsinden ikişer taneyi görmeyi yeğlerim ertesi gün. Hele bir de yılbaşı partilerinin, ertesi günü çıkan tabak ve bıçak sayısının, bardak sayısının çokluğundan memnun olup, ne kadar şanslı olduğumuzu hatırlamaki ne kadar mutluluk verici. Paylaştıkça çoğalabilmenin mutluluğu. Yine de söylüyorum. Bu duygular sadece etrafı toparlamaya başlayana kadar geçen süre için geçerlidir.

Evim evim güzel evim

2009-10-20T13:32:00.005+01:00